پیام جوان:
زنانی که سطح دو ماده‌ی شیمیایی رایج از گروه مواد پر و پلی‌فلوروآلکیل (PFAS) در خونشان بالاتر بود، بیشتر به سرطان پستان منفی از نظر گیرنده‌ی استروژن، یا ER-منفی، مبتلا شدند؛ این نتیجه‌ی مطالعه‌ای تازه از مؤسسات ملی سلامت (NIH)، بخشی از وزارت بهداشت و خدمات انسانی آمریکا، است. مواد PFAS گروه بزرگی از مواد شیمیایی هستند که در محصولات مصرفی رایج به کار می‌روند و چون به‌آسانی در محیط تجزیه نمی‌شوند و می‌توانند سال‌ها در بدن بمانند، اغلب «مواد شیمیایی ابدی» نامیده می‌شوند.
این مطالعه نشان داد سطح بالاتر پلاسمایی دو ماده‌ی اسید پرفلورواکتانوئیک (PFOA) و اسید پرفلورواکتان‌سولفونیک (PFOS) با بروز بیشتر سرطان پستان ER-منفی همراه بود، اما میان این دو ماده و خطر کلی سرطان پستان ارتباط روشنی دیده نشد. زنانی که در بالاترین گروه سطح PFOA بودند، نرخ سرطان پستان ER-منفی در آنان ۶۷ درصد بیشتر از پایین‌ترین گروه بود و این نرخ برای PFOS ۹۳ درصد، یعنی نزدیک به دو برابر، بیشتر بود؛ گزارش تأکید می‌کند این اعداد تفاوت نسبی میان گروه‌ها را نشان می‌دهند، نه احتمال ابتلای یک زن مشخص را. تومورهای ER-منفی گیرنده‌هایی را که به هورمون استروژن اجازه می‌دهند به رشد سلول‌های سرطانی کمک کند ندارند و در مقایسه با سرطان‌هایی که به استروژن پاسخ می‌دهند، معمولاً تهاجمی‌ترند و پیامدهای بدتری دارند و دانشمندان درباره‌ی عوامل افزایش‌دهنده‌ی خطر این نوع سرطان کمتر می‌دانند.
پژوهشگران و همکارانشان ۱۷ ماده‌ی PFAS را در خون‌هایی که سال‌ها پیش از تشخیص سرطان جمع‌آوری شده بود اندازه‌گیری کردند. این پژوهش بر پایه‌ی «مطالعه‌ی خواهران» (Sister Study) به سرپرستی مؤسسه‌ی ملی علوم سلامت محیطی (NIEHS) انجام شد؛ مطالعه‌ای که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹، ۵۰٬۸۸۴ زن ۳۵ تا ۷۴ ساله را در آمریکا و پورتوریکو ثبت‌نام کرد که هیچ‌کدام هنگام پیوستن سرطان پستان نداشتند، اما هرکدام خواهر تنی یا ناتنی‌ای داشتند که پیش‌تر به سرطان پستان مبتلا شده بود. در مطالعه‌ی PFAS، ۱٬۶۰۹ زن مبتلا به سرطان پستان و یک نمونه‌ی مقایسه‌ای شامل ۲٬۲۶۹ زن بررسی شدند. الکساندرا وایت، پژوهشگر NIH و سرپرست مطالعه، گفت یافته‌ها که با فراتحلیلی از پژوهش‌های پیشین هم تأیید شدند، نشان می‌دهند برخی مواد قدیمی PFAS از جمله PFOA و PFOS با خطر بالاتر سرطان پستان ER-منفی، نوعی تهاجمی‌تر با عوامل خطر شناخته‌شده‌ی اندک، مرتبط‌اند؛ این یافته‌ها در نشریه‌ی «انکولوژی بالینی» (Journal of Clinical Oncology) گزارش شده‌اند.
چه-جونگ چانگ، نویسنده‌ی اول مطالعه، گفت این یافته‌ها برای سلامت زنان به‌طور گسترده اهمیت دارد، زیرا با این‌که PFAS در محیط و در بدن پایدارند، مواجهه با آن‌ها هنوز بالقوه قابل تغییر است و مردم می‌توانند برای کاهش مواجهه‌ی خود گام بردارند و این یافته‌ها می‌تواند راه‌های تازه‌ای برای پیشگیری بگشاید. نویسندگان می‌گویند چون قوی‌ترین ارتباط‌ها مربوط به تومورهای بدون گیرنده‌ی هورمونی بود، PFAS شاید از مسیرهای زیستی غیرهورمونی، از جمله تغییر در فعالیت ژن‌ها یا دستگاه ایمنی، بر خطر سرطان اثر بگذارد، اما این مطالعه آن توضیح‌ها را آزمایش نکرد. رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت، هم گفت این مطالعه دو ماده‌ی شیمیایی ابدی را به خطر بالاتر سرطان پستان ER-منفی مرتبط می‌کند و خواستار بررسی بیشتر است. گزارش می‌گوید بیشتر افراد سطح قابل اندازه‌گیری از PFOA و PFOS در بدنشان دارند، اما این ترکیبات تا حد زیادی کنار گذاشته شده و با ترکیبات تازه‌ی PFAS جایگزین شده‌اند و وایت گفت پژوهش بیشتری، به‌ویژه برای ارزیابی خطر سرطان پستان مرتبط با مواد جایگزین تازه‌تر، لازم است.
گزارش مشخص نمی‌کند کدام محصولات مصرفی مشخص حاوی این دو ماده‌اند یا برای کاهش مواجهه دقیقاً چه گام‌هایی باید برداشته شود، خطر مطلق ابتلا برای یک فرد مشخص چقدر است، مواد جایگزین تازه‌تر PFAS چه خطری برای سرطان پستان دارند و آیا مسیرهای زیستی پیشنهادی، مانند تغییر فعالیت ژن‌ها یا دستگاه ایمنی، واقعاً علت این ارتباط‌اند یا نه. این مطلب توصیه‌ی پزشکی نیست؛ برای ارزیابی خطر فردی و هر تصمیم درباره‌ی سلامت خود با پزشک یا متخصص سلامت مشورت کنید.
منبع: مؤسسات ملی سلامت (National Institutes of Health)، ۵ نوامبر ۲۰۲۶
