پیام جوان:
وحید سرخگل، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، با انتشار نامهای نسبت به وضعیت زندانیان محبوس در زندانهای ایران بهویژه زندانیان سیاسی اوین و قزلحصار هشدار داد و از همه مردم، «رسانههای دغدغهمند» و نهادهای بینالمللی خواست قبل از آنکه فرصت از دست برود «چارهای موثر» بیاندیشند.
این زندانی سیاسی در نامه خود که جمعه ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ توسط «آموزشگاه توانا» منتشر شده است، با انتقاد از شرایط نگهداری معترضان و مخالفان جمهوری اسلامی در زندانها نوشت: «من از تمامی رسانههایی که واقعاً دغدغه ایران دارند، از نهادهای بینالمللی و حقوق بشری و از مردم فهیم و ترسگریز ایران درخواست میکنم.»
او افزود: «در حالی که هر روز خطری تازه بر جان برادران و خواهرانمان سایه میاندازد و طنابهایی که گردنها را کبود میکنند و نفسها را بند میآورند، همچنان قربانی میگیرند، برای وضعیت زندانیان سیاسی، از بازداشتشدگان جنگ دوازدهروزه گرفته تا معترضان بازداشتشده در اعتراضات اخیر و جنگ کنونی چارهای مؤثر بیندیشند.»
وحید سرخگل خاطرنشان کرد: «بیهیچ زیادهگویی و فارغ از تقسیمات جناحی، باید چارهای برای این حجم از فشار و ظلم سیستماتیک علیه زندانیان سیاسی اعتراضات اخیر اندیشید، زندانیانی که در قفسی چون اوین و دخمهای چون واحد ۳ زندان قزلحصار، با بدترین شرایط، مورد توهین، تحقیر، فحاشی و حتی ضربوشتم قرار میگیرند.»
به گفته این زندانی سیاسی، مخالفان رژیم ایران که در قزلحصار محبوس هستند، «از بدو ورود» مورد ضربوشتم قرار گرفتهاند و برخی از آنان بیش از چهار ماه را در سلولهای انفرادی بدون تماس، بدون هواخوری، و حتی «بدون دسترسی کافی به آب برای نظافت» گذراندهاند.
وحید سرخگل، با نام بردن از فردی به نام یوسفی در سمت معاونت «سلامت»، زندان اوین، او را «گرگی ددمنش» توصیف و اضافه کرد که او «قلادهدار مأمورانی شده است که با زندانیان سیاسی گویی با بردگان رفتار میکنند و جز توهین، تحقیر و سوق دادن آنان به سمت مخدرهای صنعتی، که یقین داریم برنامهریزیشده است، مشغلهای دیگر ندارند.»
این زندانی سیاسی تصریح کرد: «بعید است مسئولان ارشد زندان از این وضعیت بیاطلاع باشند. آنان بازیگران تئاتری حکومتی هستند، سناریویی که در آن از فرزندان همین خاکِ به تاراجرفته برای ایجاد ترس در دل مردمان سرزمینم استفاده میشود. جوانانی شیردل که فریاد و نعره سکوتِ مردمی بوده و هستند که سالها ظلم دیده و سرکوب شدهاند.»
رضا محمدحسینی طامه، یکی دیگر از زندانیان سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، نیز ۱۷ خرداد ۱۴۰۵ طی نامهای به تشریح وضعیت بغرنج زندانیان محبوس در این زندان پرداخت و ضمن تأکید بر مخالفت با اعدام، زندان سیاسی و مجازاتهای غیرانسانی، خواستار لغو احکام اعدام و آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی شد.
همچنین ببینید:
حمایت زندانیان سیاسی ایران از یکدیگر؛ رضا محمدحسینی خواهان آزادی «بچههای اکباتان» و سهراب حسنخانی شد
