اختلالات شخصیت – قسمت آخر

دکتر سید سعید زمانیه شهری MD      دکتر سونیا سیدالحسینی MD

 

پ) شخصیت این افراد در برخورد با موقعیت‌هایی که واکنش با آن ها مستلزم تغییرات و تصمیمات جدید است، ناسازگارمی باشد، یعنی تفکر و رفتار انعطاف ناپذیری از خود بروز می‌دهند.

بنابراین، اختلال شخصیت یعنی رفتارهای ناسازگار و انعطاف ناپذیر در برخورد با محیط و موقعیت ها.

 

* درمان اختلالات شخصیّت:

درمان افراد با اختلالات شخصیتی می تواند بر پایه روانشناسی (صحبت درمانی) و یا جسمی (دارو درمانی) باشد.

الف) درمان بر پایه روانشناسی: شامل چند بخش است.

١) مشاوره: صحبت کردن وگوش دادن، این بستگی به رابطه اعتماد آمیز بین مشاور و فرد مشاوره شونده دارد.

٢) روان درمانی پویا: نگاه به چگونگی اثرات تجارب گذشته بر رفتار فرد دارد.

٣) شناخت درمانی :یک راه به تغیییر روشهای ناسودمند فکر کردن

٤) درمان تحلیل شناختی : یک روش برای تشخیص و تغییر روشهای نا سودمند در روابط و رفتار

٥) درمان رفتار لهجه ای : این روش ازترکیب درمان شناختی و رفتاری با بعضی ازفنون مذهب بودائی استفاده می کند.

 این شامل فرد درمانی و گروه درمانی می باشد:

درمان در یک جامعه درمانی این یک محل است که افراد با سابقه طولانی مشکلات احساسی می توانند برای هفته ها یا ماهها به آنجا رفته (و یا گاهی اوقات در آنجا اقامت گزیند) اغلب کار در گروه انجام می شود. شما از گذراندن یا نگذراندن با سایر اقامت کنندگان می آموزید. این از زندگی واقعی بدین لحاظ متفاوت است که هر گونه عدم موافقت و یا ناراحتی در یک محیط امن روی می دهد. کارکنان و سایر افراد مقیم به شما کمک می کنند تا از این مرحله مشکلات عبور کرده و از آنها بیاموزید. استفاده کنندگان و یا افراد مقیم اغلب صحبتهای زیادی در مورد چگونگی اداره شدن این محل دارند ولی مجبورند که آماده ی ماندن و مقابله با مواقع دشوار شوند.

ب) درمان جسمی:

داروها می توانند در بعضی  اختلالات شخصیتی کمک کنند.

١) داروهای ضد روان پریشی (معمولاً در مقدار کم):

  • می توانند که حالت مشکوک بودن سه گروه A اختلالات شخصیتی ( پارانوئید، اسکیزوئید، اسکیزوتایپال) را کاهش دهند.
  • می توانند در اختلال شخصیتی مرزی اگر احساس سوءظن شدید دارند و یا صدا می شنوند کمک کننده باشد.

٢) داروهای ضد افسردگی:

می توانند در اشکالات احساسی و یا خلقی که افراد گروه B اختلالات شخصیتی ( ضد اجتماعی، مرزی و یا نا ثبات احساسی و نمایشی و یا علاقه مفرط به خود ) کمک کننده باشد.

  • بعضی از داروها می توانند به این افراد با اختلال شخصیتی مرزی و یا ضد اجتماعی کمک کرده تا کمتر لحظه ای و خشن  باشند.
  • می توانند کاهش دهنده اضطراب در گروه Cاختلالات شخصیتی باشند (وسواسی – اجباری. اجتناب کننده و وابسته)

٣) ثبات دهنده خلق:

داروهای ثبات دهنده خلق، همچنین می توانند کاهش دهنده رفتارهای آنی و خشن باشند. این داروها و درمانها همچنین می توانند در افراد با اختلال شخصیتی که در حال پیشرفت به سوی افسردگی و یا شیزوفرنی هستند کمک کننده باشند.

نوع درمانی که توسط پزشک معالج  در نظر گرفته می‌شود، بستگی دارد به:

  • ترجیح فرد (بیمار یا استفاده کننده از خدمات)
  • نوع اختلال شخصیتی
  • دسترسی نوع درمان در ناحیه جغرافیایی

 * عوامل بهبود دهنده سبک زندگی در اختلالات شخصیّت:

افراد با اختلالات شخصیتی مانند هر فردی که یک اشکال سلامت روانی دارد می توانند به علت تشخیصشان در معرض بد نامی و  تهمت قرار گیرند. آنها می توانند جذب کننده ترس و عصبانیت و رد شدن باشند تا دلسوزی، پشتیبانی و درک شدن. این مشکلی است که نیازمند کمک واقعی می باشد. ما می توانیم با گسترش روابط دوستانه، پشتیبانی و درک در مقابل با قضاوت و تبعیض در مورد افراد با اختلال شخصیتی کمک نمائیم.

 الف) اقدامات خود فرد دارای اختلال شخصیّت:

١) سعی کنید وقتی تحت فشار قرار می گیرید گره را باز کنید. گرفتن یک دوش آب گرم یا قدم زدن. – شما ممکن است ورزش یوگا، ماساژ یا درمان با رایحه خوش را مفید یابید.

٢) مطمئن شوید که شما یک خواب خوب شب دارید ولی اگر نمی توانید بخوابید ناراحت نشوید.

٣) مراقب سلامت جسمی و آنچه می خورید باشید. شما احساس بهتری را خواهید داشت وقتی یک رژیم غذایی متعادل با مقدار زیادی سبزیجات و میوه جات داشته باشید.

٤) از مصرف زیاد الکل و داروهای خیابانی و مخدر اجتناب نمائید.

٥) مقداری ورزش منظم انجام دهید این نباید شدید باشد. حتی پیاده شدن از اتوبوس یک ایستگاه زودتر و یا راه رفتن در بقیه مسیر می تواند موثر باشد.

٦) در شرایطی که کارها دچار اشکال شده است و یا در یک شرایط تحت فشار قرار گرفته اید درمان شوید ( البته نه الکل یا مواد مخدر).

٧) به یک علاقه و یا سرگرمی روی آورید. این روش خوبی است تا دیگران را ملاقات کرده و به فکر خود در مواجه با فشارهایی که همه ما روزانه برخورد می کنیم استراحت دهید.

٨) در مورد آنچه احساس می کنید با یک نفر صحبت نمائید. او می تواند یک دوست و یا فامیل و یا اگر ترجیح می دهید یک درمانگر و یا یک مشاور باشد. اگر شما به درمانگر و یا مشاور دسترسی ندارید به پزشک عمومی خود مراجعه نمائید.

٩) جستجوی اطلاعات در اینترنت یک منبع خوب می باشد

١٠) اگر کارها واقعاً دشوار هستند سعی کنید به بنگاه نیکوکاری تلفن نمائید.

 

ب) اقدامات اطرافیان فرد مبتلا به اختلال شخصیّت:

شما ممکن است در مورد اثرات اختلال شخصیتی روی آنها و یا حتی روی زندگی خودتان نگران باشید.

آنها چه واکنشی نشان خواهند داد اگر شما در این باره با آنها صحبت نمائید. اگر آنها نگرانی شما را جدی می گیرند. حتی اگر آنها متوجه هیچ مشکلی در حال حاضر نیستند ممکن است در آینده متوجه شوند. زندگی روزانه با فردی که دارای اختلالات شخصیتی می باشد می تواند مشکل باشد ولی این همیشه مشکل نیست.

فضا دادن به این افراد، گوش دادن به آنها و تصدیق کردن دلواپسی هایشان و درگیر کردن دیگران (دوستان، فامیل و بعضی مواقع حرفه ای های سلامت روان – پرستارها، درمانگرها و پزشکان) می توانند همه مفید باشند. مراقبت از سلامت جسمی و روانی خود همچنین مهم می باشد

دیدگاهتان را بنویسید

همراهان پیام جوان