گزارش روزنامه شرق از بحران خاموش ترک درمان در ایران

پیام جوان:

روزنامه شرق در گزارشی از گسترش پدیده‌ای نوشت که آن را «بحران خاموش ترک درمان» نامیده است؛ وضعیتی که در آن بیماران به دلیل افزایش هزینه‌ها، درمان‌‌ و مراقبت از بیماری‌های مزمن را به تعویق می‌اندازند یا به‌کلی کنار می‌گذارند.

بر اساس این گزارش، فشار همزمان تورم درمانی، کاهش قدرت خرید خانوارها، رشد قیمت دارو و تجهیزات پزشکی و پوشش محدود بیمه‌ها باعث شده درمان برای بسیاری از خانواده‌ها از یک حق ضروری به کالایی وابسته به توان مالی تبدیل شود.

در بخش دیابت، شرق به نقل از رئیس انجمن دیابت ایران نوشت قیمت نوار تست قند خون در ماه‌های اخیر چهار برابر شده است. کودکان مبتلا به دیابت نوع یک باید روزانه چندین بار، و در برخی موارد نزدیک به ۱۰ بار، قند خون خود را کنترل کنند. در همین گزارش آمده است قلم انسولین حدود ۸۰۰ هزار تومان شده و دسترسی به آن نیز دشوار است.

در بخش تصویربرداری پزشکی نیز رئیس انجمن رادیولوژی گفته تعرفه‌های این حوزه در سال جدید ۱۰۰ تا ۱۰۵ درصد افزایش یافته است. هزینه ام‌آر‌آی که سال گذشته حدود یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان بود، اکنون به سه میلیون تومان رسیده است. همزمان، سهم بیمه‌ها در بسیاری از این خدمات همچنان محدود مانده و بسیاری از بیماران ناچارند بخش عمده هزینه را مستقیم پرداخت کنند.

دندان‌پزشکی نیز به یکی از آشکارترین نشانه‌های فقر درمانی تبدیل شده است. شرق نوشته هزینه عکس اوپی‌جی در برخی مراکز به حدود دو و نیم میلیون تومان، عصب‌کشی هر دندان به شش میلیون و ۸۰۰ هزار تا ۱۰ میلیون تومان، و ایمپلنت هر دندان در برخی کلینیک‌ها تا ۵۰ میلیون تومان رسیده است.

علی‌اصغر سعیدی، جامعه‌شناس، این وضعیت را نه فقط مسئله‌ای پزشکی، بلکه بحرانی اجتماعی دانسته و گفته بیش از ۴۰ درصد هزینه جاری سلامت در ایران از جیب مردم پرداخت می‌شود. به گفته او، ادامه این روند می‌تواند فقر درمانی، نابرابری و بی‌اعتمادی عمومی به نظام رفاه و سلامت را تشدید کند.

شرق در بخش دیگری از گزارش خود به فشار مستقیم هزینه‌های درمان بر فقیرترین گروه‌های جامعه پرداخته و نوشته است افزایش هزینه‌های سلامت، دهک‌های پایین و متوسط را بیش از دیگران در معرض شوک مالی قرار می‌دهد.

علی‌اصغر سعیدی در این رابطه گفته بخشی از جامعه عملاً از دسترسی منظم به خدمات سلامت حذف می‌شود و ادامه این روند، بی‌اعتمادی به نهادهای رسمی و کاهش همبستگی اجتماعی را تشدید می‌کند.