پیام جوان:
اعتراض کارگران شرکت صنایع چوب و کاغذ ایران (چوکا) در رضوانشهر استان گیلان، در اعتراض به پرداختنشدن حقوق و مطالبات معوق، اخراج کارگران و مشکلات مدیریتی، وارد چهارمین روز شد. کارگران میگویند با وجود وعدههای مسئولان برای حل مشکلات این واحد صنعتی، وضعیت معیشتی و شغلی آنان همچنان بحرانی است.
بر اساس گزارشها و تصاویر منتشرشده در فضای مجازی، تجمع اعتراضی کارگران شرکت صنایع چوب و کاغذ ایران (چوکا) در رضوانشهر استان گیلان، از روز چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵ آغاز شده و امروز شنبه ۲۷ تیر، پس از چهار روز همچنان ادامه دارد.
کارگران این کارخانه در اعتراض به پرداختنشدن چندماهه حقوق و معوقات مزدی، قطع اضافهکاری، اخراج شماری از کارکنان، مشکلات مدیریتی و وضعیت بحرانی این واحد صنعتی دست به تجمع زدهاند.
کارگران شرکت چوکا تالش میگویند حقوق و مطالبات مزدی آنان مربوط به ماههای فروردین، اردیبهشت و خرداد ۱۴۰۵ پرداخت نشده و در این مدت تنها با وعدههای مکرر مسئولان برای حل مشکلات مواجه شدهاند. آنان همچنین نسبت به اخراج تعدادی از همکاران خود اعتراض دارند و میگویند این اقدام فشار بیشتری بر کارگران باقیمانده وارد کرده است.
به گفته کارگران، در اسفند ۱۴۰۴ حدود ۲۵ نفر از کارکنان این مجموعه اخراج شدند و در روزهای اخیر نیز اخراج ۱۰ نفر از کارگران بخش آشپزخانه با عنوان «کاهش هزینهها» به تشدید اعتراضها انجامیده است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، انتشار فیش حقوقی مدیرعامل کارخانه و مقایسه آن با وضعیت معیشتی کارگران نیز از دیگر عوامل افزایش نارضایتیها بوده است. معترضان میگویند در شرایطی که حقوق بسیاری از کارگران پرداخت نشده، دریافتی مدیران با وضعیت اقتصادی کارکنان همخوانی ندارد.
در جریان این اعتراضها، گزارشها و ویدیوهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی حاکی از آن است که کارگران معترض «نصیری»، مدیرعامل شرکت چوکا، را از محوطه کارخانه خارج کردهاند.
کارگران همچنین وضعیت فعلی کارخانه را نتیجه کاهش تولید، نبود سرمایه در گردش، بدهیهای انباشته و ضعف مدیریتی میدانند. آنان تأکید دارند که چوکا با برخورداری از زیرساختها و تجهیزات لازم در زمینه تولید خمیر چوب، کاغذ، کارتن و مقوا، ظرفیت بازگشت به فعالیت کامل را دارد، اما نبود حمایت مؤثر و تأمین نشدن منابع مالی، این واحد صنعتی قدیمی را با خطر رکود و تعطیلی مواجه کرده است.
کارکنان چوکا پیشتر نیز نسبت به مشکلات این کارخانه هشدار داده بودند. آنان با اشاره به بازدید وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی از این مجموعه در آذر ۱۴۰۳ میگویند در آن زمان وعدههایی برای تزریق سرمایه و احیای کارخانه مطرح شد، اما این وعدهها تاکنون عملی نشده است.
معترضان خواستار پرداخت فوری حقوق و معوقات، بازگشت کارگران اخراجشده، تأمین سرمایه در گردش، اصلاح مدیریت و جلوگیری از تعطیلی کارخانه هستند. آنان میگویند ادامه این وضعیت، فشار اقتصادی سنگینی بر خانوادههای کارگری وارد کرده و آینده شغلی صدها کارگر این مجموعه را در معرض خطر قرار داده است.
