مصاحبه با آقای استیو هیلتون، کاندیدای فرمانداری کالیفرنیا

Payam Javan: Steve Hilton, a former political strategist, has outlined his policy priorities for the California governorship in a featured interview with Payam Javan TV.

شهرداد خبیر

استیو، از شما سپاسگزارم که به تلویزیون پیام جوان پیوستید. کالیفرنیا در مقطعی قرار دارد که مردم تشنه رهبری، شفافیت و یک مسیر جدید هستند. می‌خواهم از زمان امروزمان استفاده کنیم تا بر چشم‌انداز شما، شخصیت شما و ارزش‌هایی که شما را هدایت می‌کنند تمرکز کنیم .

بیایید از تصویر کلی شروع کنیم. چشم‌انداز اصلی که شما را به ورود به این رقابت ترغیب کرده چیست، و می‌خواهید مردم کالیفرنیا درباره سبک رهبری شما چه چیزی را درک کنند؟

خب، بسیار متشکرم. قبل از هر چیز، بسیار خوشحالم که در کنار شما هستم. دیدار شما در هفته‌های گذشته بسیار عالی بود. آخرین باری که همدیگر را دیدیم روز بسیار ویژه‌ای داشتیم. آن روز، آخرین روز نوروز بود و ما زمان فوق‌العاده‌ای را در جشن سیزده‌بدر در پارک گذراندیم. آن روز مصادف با عید پاک هم بود و من به خانه برگشتم، و بعدتر همان شب متوجه شدم که از سوی رئیس‌جمهور ترامپ برای سمت فرمانداری مورد حمایت قرار گرفته‌ام. بنابراین همیشه آن روز را با خاطره‌ای بسیار خوش به یاد خواهم داشت. از شما بسیار سپاسگزارم که امروز مرا دعوت کردید .

به نظر من نکته مرکزی این است که اینجا، کالیفرنیا، خانه ما، شگفت‌انگیزترین و باشکوه‌ترین مکان در جهان است. این بزرگ‌ترین ایالت در بزرگ‌ترین کشور روی زمین است، اما توسط افرادی که در قدرت هستند کاملاً خراب شده است. شانزده سال حاکمیت یک‌حزبی دموکرات‌ها باعث شده این مکان با وجود همه مزایای ما—زیبایی طبیعی، آب‌وهوا، دانشگاه‌های عالی، فرهنگ، انرژی، روحیه خلاق و شور کارآفرینی—با وجود همه اینها، بالاترین نرخ فقر در آمریکا، بالاترین نرخ بیکاری در آمریکا و بالاترین هزینه زندگی را داشته باشد. نشریه US News and World Report کالیفرنیا را از نظر فرصت‌ها در رتبه پنجاهم از میان پنجاه ایالت قرار داده است . WalletHub نیز ما را از نظر مقرون‌به‌صرفه بودن در رتبه پنجاهم قرار داده است، و مجله Chief Executive نیز از نظر فضای کسب‌وکار ما را در رتبه پنجاهم از پنجاه ایالت قرار داده است .

بنابراین در همه این زمینه‌ها و بسیاری موارد دیگر، عملکرد ما بسیار ضعیف بوده است. چشم‌انداز من این است که کالیفرنیا را به شکوه خود بازگردانیم، به جایی که باید باشد؛ یعنی بهترین مکان در آمریکا و در نتیجه بهترین مکان در جهان. چون ما، البته، امیدوارم همه موافق باشیم که آمریکا بزرگ‌ترین کشور جهان است. من یک آمریکاییِ مفتخر هستم که در سال ۲۰۱۲ همراه با همسر و دو پسرم به اینجا آمدم. بنابراین کالیفرنیا باید بهترین مکان برای شروع و بزرگ کردن یک خانواده باشد، بهترین مکان برای راه‌اندازی و اداره یک کسب‌وکار و دنبال کردن رؤیاها، و ما باید تمام موانع را از سر راه برداریم و از مردم و کسب‌وکارها برای رسیدن به رؤیاهایشان حمایت کنیم. این آینده‌ای است که من برای کالیفرنیا پس از انتخاب شدن به عنوان فرماندار می‌بینم .

از توضیح روشن این چشم‌انداز سپاسگزارم. می‌خواهم کمی عمیق‌تر درباره نوع رهبری شما صحبت کنیم. شما به داشتن شخصیتی صریح، اصول‌گرا و آماده برای به چالش کشیدن نهادهای قدرتمند شناخته می‌شوید. شخصیت شما چگونه در لحظات پرفشار بر شیوه رهبری‌تان تأثیر گذاشته است؟

جالب است، راستش زیاد به این نوع مسائل فکر نمی‌کنم. فقط عمل می‌کنم، می‌دانید، و شاید همین پاسخ باشد. شما فقط عمل می‌کنید و از ارزش‌ها و غرایز خود پیروی می‌کنید. درست است، من همیشه بسیار صریح بوده‌ام، اما همیشه بسیار باز و شفاف هم بوده‌ام و فکر می‌کنم این در دولت بسیار مهم است .

من تجربه مسئولیت‌های اجرایی در حوزه‌های مختلف دارم. بیشتر دوران حرفه‌ای من در کسب‌وکار بوده؛ راه‌اندازی و اداره شرکت‌ها و کار در تجارت در سراسر جهان. اما همچنین تجربه کار در دولت بریتانیا را هم داشته‌ام. چند سال پیش از آمدن به اینجا در سال ۲۰۱۲ ، مشاور ارشد نخست‌وزیر بودم .

و به‌خوبی می‌دانم که هیچ‌وقت به تنهایی به چیزی دست پیدا نمی‌کنید؛ همیشه به‌عنوان بخشی از یک تیم موفق می‌شوید. در واقع، به‌عنوان رهبر، مهم‌ترین مسئولیت شما این است که افراد خوب را پیدا کنید و در موقعیت‌های درست قرار دهید، سپس به آنها اعتماد کنید تا کارشان را انجام دهند و در عین حال پاسخگو نگهشان دارید. موضوع همین است .

بنابراین همیشه کمی برایم عجیب بوده که در سیاست، برخی نامزدها طوری رقابت می‌کنند که انگار فقط خودشان مهم هستند. رئیس‌جمهور ترامپ متفاوت بود. اگر به سال ۲۰۲۴ نگاه کنید، یکی از چیزهایی که در آن کارزار واقعاً دوست داشتم این بود که افراد برجسته زیادی در اطراف او بودند—ایلان ماسک، رابرت کندی، ویوک راماسوامی و وینی مور .

و من دقیقاً همین رویکرد را دنبال می‌کنم. تیمی را تشکیل داده‌ام که همراه من برای اداره امور در کالیفرنیا کار خواهد کرد. شما در آن رویداد دیدید که گلوریا رومرو برای سمت معاون فرماندار با من رقابت می‌کند؛ او یک دموکرات سابق و رهبر سابق دموکرات‌ها در سنای ایالتی بوده و دقیقاً می‌داند ساکرامنتو چگونه کار می‌کند—یا کار نمی‌کند. من یک فرد خارج از ساختار سنتی سیاست هستم و قبلاً برای هیچ سمتی نامزد نشده‌ام، و فکر می‌کنم این یک توازن خوب ایجاد می‌کند .

مایکل گیتس نیز همراه من برای سمت دادستان کل ایالت نامزد شده است. هرب مورگان برای سمت کنترلر ایالتی رقابت می‌کند. من همین حالا هم در حال بررسی افرادی هستم که قرار است در موقعیت‌های رهبری در داخل دولت، در سازمان‌های مختلف و در کابینه قرار بگیرند. بنابراین تا زمانی که به انتخابات پاییز برسیم، مردم تصویر بسیار روشنی از نوع دولتی که من رهبری خواهم کرد خواهند داشت .

بسیار خوب، این دیدگاه درباره رهبری در شرایط فشار بسیار قابل توجه است. حالا بیایید به مسیر شخصی شما بپردازیم. چه تجربه‌ها یا ارزش‌های شخصی شما را در این مقطع از تاریخ کالیفرنیا به نامزد شدن برای این سمت سوق داد؟

راستش را بخواهید، من واقعاً از ابتدا قصد انجام این کار را نداشتم. همان‌طور که گفتم، بیشتر دوران حرفه‌ای من در موقعیت‌های اجرایی بوده و سعی کرده‌ام تغییرات عملی ایجاد کنم. پس از اینکه در سال ۲۰۱۲ به اینجا نقل مکان کردیم، در دانشگاه استنفورد تدریس کردم و یک شرکت فناوری راه‌اندازی کردم. سپس به‌طور کاملاً غیرمنتظره در حدود سال ۲۰۱۶ از من دعوت شد تا اجرای یک برنامه تلویزیونی در شبکه فاکس نیوز را بر عهده بگیرم. قبلاً هرگز چنین کاری انجام نداده بودم. البته این یک افتخار بزرگ بود و من بسیار قدردان آن بودم .

چندین سال یک برنامه شب‌های یکشنبه به نام «انقلاب بعدی» را در فاکس نیوز اجرا کردم. اما با گذشت زمان، احساس کردم می‌خواهم دوباره به انجام کارهای عملی برگردم، نه فقط صحبت کردن درباره مسائل. و چون کالیفرنیا را بسیار دوست دارم—در اینجا زندگی ساخته‌ام، خانواده‌ام را بزرگ کرده‌ام، شهروند آمریکا شده‌ام و کسب‌وکار راه‌اندازی کرده‌ام—می‌خواستم کاری عملی برای کالیفرنیا انجام دهم؛ نه فقط شکایت کردن، بلکه حل کردن مشکلات .

بنابراین سه سال پیش یک سازمان سیاست‌گذاری به نام «گلدن توگدر» تأسیس کردم. در سراسر ایالت سفر کردم، به مردم گوش دادم، یاد گرفتم و راه‌حل‌های دقیق برای مشکلاتمان تدوین کردم. اما نکته این است که وقتی این مسیر را شروع کردم، نمی‌گفتم که قصد دارم برای فرمانداری نامزد شوم. اما هرچه بیشتر درک کردم که سیستم در کالیفرنیا چگونه کار می‌کند، متوجه شدم که واقعاً درست کار نمی‌کند—به‌ویژه در ساکرامنتو .

با قانون‌گذاران صحبت کردم و دیدم که این سیستم کاملاً از کار افتاده و فاسد شده است؛ اتحادیه‌ها، افراط‌گرایان حوزه تغییرات اقلیمی، فعالان چپ افراطی و بسیاری از لابی‌ها عملاً دولت را کنترل می‌کنند. و با گذشت زمان به این نتیجه رسیدم که دیگر نمی‌توانم این وضعیت را تحمل کنم و باید خودم وارد عمل شوم و ببینم آیا می‌توانم تغییری ایجاد کنم یا نه .

از به اشتراک گذاشتن این موضوع سپاسگزارم. حالا بیایید به آینده نگاه کنیم؛ اگر شما انتخاب شوید، فکر می‌کنید آینده کالیفرنیا تحت رهبری شما چگونه متفاوت خواهد بود و مردم چه تغییراتی را در زندگی روزمره خود احساس خواهند کرد؟

یک راه ساده برای فکر کردن به این موضوع وجود دارد و آن «آزادی» است؛ رهایی از محدودیت‌های این دولت بزرگ، مداخله‌گر و بوروکراتیکی که داریم. بیایید به موارد مشخص فکر کنیم: مقررات دست‌وپاگیر از روی کسب‌وکارها برداشته خواهد شد، هزینه‌های دولت به سطح معقول بازگردانده می‌شود و مالیات‌ها کاهش می‌یابد. آب به مزارع کشاورزان خواهد رسید. نفت به پالایشگاه‌ها خواهد رسید تا قیمت بنزین کاهش پیدا کند. جنگل‌ها به‌درستی مدیریت خواهند شد تا بتوانیم چوب برداشت کنیم و هزینه مصالح ساختمانی کاهش یابد و بتوانیم خانه‌های تک‌خانواری بسازیم؛ خانه‌هایی که جوانان می‌خواهند در آنها زندگی کنند و خانواده تشکیل دهند . همه این اقدامات عملی و بسیاری موارد دیگر در نهایت به یک هدف مشترک می‌رسد: فراهم کردن فرصت برای مردم تا رؤیاهای خود را دنبال کنند—رویای کالیفرنیا .

این تصویر بسیار امیدوارکننده‌ای از آینده است. حالا به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی بپردازیم که خانواده‌ها هر روز با آن مواجه هستند: هزینه‌های زندگی. در سراسر ایالت، خانواده‌ها با مسئله مقرون‌به‌صرفه بودن دست‌وپنجه نرم می‌کنند. از دیدگاه شما، فوری‌ترین اقدامات برای قابل‌زندگی کردن دوباره کالیفرنیا چیست؟

جالب است بدانید که کل محور کارزار من اگر به جلسات عمومی ما در سراسر ایالت نگاه کنید—و همین آخر هفته چندین جلسه داریم—یک شعار اصلی دارد. پشت سر من بنری قرار دارد که مضمون کارزار را نشان می‌دهد و می‌توان آن را در یک کلمه خلاصه کرد : «Cal-affordable» یعنی «کالیفرنیای مقرون‌به‌صرفه». این برنامه من برای مقرون‌به‌صرفه کردن ایالت ماست .

موارد مشخص این است: ما به سیاست‌های اقلیمی افراطی دموکرات‌ها پایان خواهیم داد تا به‌جای بنزین ۵ ، ۶ ، ۷ یا ۸ دلاری، بنزین ۳ دلاری داشته باشیم. از گاز طبیعی برای تولید برق استفاده خواهیم کرد تا قبض برق مردم را نصف کنیم. با فساد و هدررفت منابع در دولت مقابله خواهیم کرد تا هزینه‌ها کاهش یابد و درآمد صد هزار دلار اول مردم از مالیات معاف شود. ارائه خدمات درمانی رایگان به مهاجران غیرقانونی را متوقف خواهیم کرد تا هزینه درمان برای شهروندان کالیفرنیا کاهش یابد. و مقررات غیرمنطقی ساخت‌وساز را حذف خواهیم کرد تا دوباره رؤیای داشتن خانه قابل خرید در کالیفرنیا احیا شود. این برنامه ماس ت: «Cal-affordable».

بسیار عالی. موضوع مقرون‌به‌صرفه بودن زندگی همه را تحت تأثیر قرار می‌دهد و رویکرد شما به مردم امید می‌دهد. مسئله دیگری که مردم دائماً درباره آن صحبت می‌کنند، امنیت است. امنیت عمومی همچنان نگرانی بزرگی در بسیاری از جوامع است. به نظر شما چه رویکردی می‌تواند حس امنیت و اعتماد را در کالیفرنیا دوباره برقرار کند؟

باید به یاد داشته باشیم که اجرای قانون و سیاست‌های عدالت کیفری تا حد زیادی غیرمتمرکز هستند. اداره‌های کلانتری، پلیس، شهرداران و سازمان‌های محلی مختلف در مبارزه با جرم نقش دارند و این درست است. بنابراین من تمرکز می‌کنم بر اینکه در سطح فرماندار چه کاری می‌توان انجام داد و نقش ایالت چیست .

در صدر فهرست، مسئله زندان‌ها قرار دارد. از زمان جری براون و به‌ویژه در دوره گاوین نیوسام، بیش از یک دهه است که روند تعطیلی زندان‌های ایالتی تسریع شده است. ده‌ها هزار مجرم خطرناک و خشن یا مستقیماً به جامعه بازگردانده شده‌اند یا به زندان‌های شهرستانی منتقل شده‌اند که اکنون به‌شدت شلوغ هستند .

در سطح محلی، دادگاه‌ها می‌دانند که زندان‌ها پر هستند، بنابراین افراد کمتری به زندان فرستاده می‌شوند. در نتیجه، نیروهای اجرای قانون احساس می‌کنند اجرای قانون بی‌فایده است، چون پیامدی در پی ندارد. برخی مأموران اجرای قانون این وضعیت را «چرخه درِ گردانِ دستگیری و آزادی» توصیف کرده‌اند .

همه اینها یک فاجعه است. بنابراین باید با پذیرش این واقعیت شروع کنیم. برنامه من که تابستان گذشته منتشر کردم این است که روند تعطیلی زندان‌ها را متوقف کنیم و ظرفیت زندان‌ها را در کالیفرنیا افزایش دهیم تا مطمئن شویم مجرمان پاسخگو هستند و مجرمان خطرناک و خشن پشت میله‌های زندان قرار می‌گیرند. در آنجا هم مجازات لازم را دریافت می‌کنند و هم برنامه‌های بازپروری را، تا در نهایت جرم کاهش یابد و تکرار جرم کمتر شود .

بنابراین محور اصلی اقدام من افزایش قابل توجه ظرفیت زندان‌ها در کالیفرنیا است. همچنین باید برخی قوانین را بررسی کنیم و با قانون‌گذاران همکاری کنیم. ما قوانین بسیار بدی داشته‌ایم که مانع اجرای قانون شده‌اند؛ مانند پروپوزال ۴۷ و پروپوزال ۵۷. همچنین شاهد افزایش گسترده چیزی هستیم که «انحراف به بهانه سلامت روان» نامیده می‌شود، جایی که برخی مجرمان از مسئله سلامت روان به‌عنوان بهانه‌ای برای فرار از مسئولیت استفاده می‌کنند .

بنابراین تغییرات زیادی لازم است، اما برخی از این تغییرات نیازمند همکاری با مجلس ایالتی است که در کنترل دموکرات‌هاست. با این حال فکر می‌کنم همه می‌بینند که وضعیت بیش از حد پیش رفته و ما متحدان زیادی برای ایجاد تغییرات لازم خواهیم داشت. اما برنامه زندان‌ها و نظام آزادی مشروط مستقیماً تحت اختیار فرماندار است و ما می‌توانیم در این حوزه رویکرد بسیار سخت‌گیرانه‌تری نسبت به جرم و مجازات داشته باشیم .

قطعاً بازگرداندن اعتماد و امنیت بسیار ضروری است. حوزه دیگری که مردم خواستار تغییر واقعی در آن هستند، آموزش است. شما بارها درباره ضرورت اصلاح آموزش صحبت کرده‌اید. به نظر شما مهم‌ترین تغییری که می‌تواند نتایج آموزشی دانش‌آموزان کالیفرنیا را بهبود دهد چیست؟

من این سؤال را از دو زاویه پاسخ می‌دهم. در بلندمدت، مهم‌ترین تغییر این است که انحصار مدارس دولتی شکسته شود و قدرت اتحادیه‌های معلمان کاهش یابد. آنها تأثیر مخربی داشته‌اند. من همواره از انتخاب مدرسه توسط والدین (school choice) حمایت کرده‌ام؛ یعنی قدرت انتخاب بهترین مدرسه برای فرزند در دست والدین باشد. این کار باعث ایجاد تنوع در مدارس و روش‌های آموزشی می‌شود .

برخی کودکان در مدارس بزرگ بهتر عمل می‌کنند، برخی در مدارس کوچک. برخی در محیط‌های علمی و برخی در آموزش‌های مهارتی و فنی موفق‌ترند. کودکان با هم متفاوت هستند—من این را از دو پسر خودم می‌دانم که بسیار متفاوت‌اند. بنابراین نباید یک مدل «یکسان برای همه» داشته باشیم. این مهم‌ترین تغییر در بلندمدت است .

اما در کوتاه‌مدت باید به دانش‌آموزانی که امروز در مدارس ضعیف تحصیل می‌کنند کمک کنیم. اکنون کمتر از نیمی از دانش‌آموزان مدارس دولتی کالیفرنیا می‌توانند در سطح پایه خواندن را انجام دهند. در ریاضی این رقم حدود ۳۵ درصد است. این یک فاجعه کامل است .

راه‌حل‌های ساده و عملی وجود دارد. در آموزش خواندن، یک روش آموزشی مؤثر وجود دارد که دهه‌ها پیش اثبات شده است، اما در کالیفرنیا به‌طور گسترده استفاده نمی‌شود. این روش «فونیکس » (Phonics) نام دارد؛ یک تکنیک خاص برای آموزش خواندن. ما باید از این روش استفاده کنیم .

همچنین باید از ایالت‌هایی که عملکرد خوبی داشته‌اند یاد بگیریم. برای مثال، در ده سال گذشته ایالت‌هایی مانند می‌سی‌سی‌پی و لوئیزیانا پیشرفت چشمگیری در آموزش داشته‌اند و اکنون در نتایج آموزشی جلوتر از کالیفرنیا هستند. یکی از دلایل موفقیت آنها تمرکز شدید بر مهارت خواندن است .

می‌گویند تا پایان کلاس سوم، کودک «خواندن را یاد می‌گیرد» و بعد از آن «برای یاد گرفتن، می‌خواند». یعنی اگر نتوانید بخوانید، نمی‌توانید یاد بگیرید. در ایالت می‌سی‌سی‌پی اگر دانش‌آموز تا پایان کلاس سوم به سطح مورد نیاز نرسد، آموزش تابستانی دریافت می‌کند و دوباره آزمون می‌دهد. اگر باز هم موفق نشود، همان پایه را تکرار می‌کند. اجازه نمی‌دهند دانش‌آموز بدون توانایی خواندن به پایه بالاتر برود. این سیاست نتایج بسیار مثبتی داشته است .

در نهایت، ما مدارس و معلمان را پاسخگو خواهیم کرد. در حال حاضر تشخیص اینکه کدام مدرسه یا کدام معلم عملکرد خوبی دارد دشوار است، در حالی که اطلاعات وجود دارد اما از والدین پنهان شده است. ما این اطلاعات را به‌صورت ساده منتشر خواهیم کرد: یک نمره برای هر مدرسه و یک نمره برای هر معلم، تا بتوانیم افراد خوب را تشویق کنیم و افراد ضعیف را کنار بگذاریم .

کاملاً روشن است که آموزش آینده را شکل می‌دهد و تمرکز شما بر نتایج مهم است. حالا به مسئله‌ای بپردازیم که در همه جوامع به‌طور آشکار دیده می‌شود: بی‌خانمانی. این موضوع برای همه ما بسیار مهم است و یکی از دردناک‌ترین مسائل ایالت محسوب می‌شود. به نظر شما چه راهبردی وجود دارد که کالیفرنیا یا امتحان نکرده یا به اندازه کافی جدی اجرا نکرده است؟

آنها واقعاً امتحان نکرده‌اند. فقط پول بیشتری خرج می‌کنند و مشکل بدتر می‌شود. این یک رسوایی است. اجازه داده‌اند این وضعیت برای مدت طولانی ادامه پیدا کند و اقدام مؤثری انجام نداده‌اند. حتی وقتی تلاش می‌کنند دخالت کنند، در واقع فقط افراد را از جایی به جای دیگر منتقل می‌کنند و تعداد بی‌خانمان‌ها همچنان افزایش می‌یابد .

اجازه دهید واضح صحبت کنم: برنامه من یک طرح سه‌مرحله‌ای است. نقطه شروع این است که اردوگاه‌های بی‌خانمان‌ها غیرقانونی هستند. خوابیدن در خیابان غیرقانونی است، اما اجرا نمی‌شود. بنابراین گام اول اجرای قانون است؛ استفاده از نیروهای انتظامی برای جمع‌آوری اردوگاه‌های خیابانی. ما هرگز اجازه نمی‌دهیم کسانی که دوستشان داریم در چنین شرایطی زندگی کنند، پس چرا باید آن را برای دیگران بپذیریم؟ اگر سیاستمداران محلی این کار را انجام ندهند، من به‌عنوان فرماندار از منابع ایالتی برای انجام آن استفاده خواهم کرد .

گام دوم این است که افراد را به درمان مورد نیازشان برسانیم. بیش از ۸۰ درصد بی‌خانمان‌ها مشکلات جدی سلامت روان یا اعتیاد دارند. قبلاً یک انتخاب وجود داشت: «درمان یا زندان». ما آن انتخاب را بازمی‌گردانیم. اگر می‌خواهید خدمات دولتی دریافت کنید، باید پاک و درمان شوید .

گام سوم افزایش ظرفیت خدمات سلامت روان است. اکنون بسیاری از افراد با مشکلات شدید روانی عملاً در زندان‌های محلی نگهداری می‌شوند و این غیرانسانی است. ما باید ظرفیت خدمات سلامت روان را افزایش دهیم و منابع مالی را از سیستم ناکارآمد فعلی به خدمات واقعی درمانی منتقل کنیم. هدف ما باید پایان دادن به بی‌خانمانی باشد، نه صرفاً کاهش جزئی آن .

از توضیح روشن شما سپاسگزارم. کالیفرنیا همچنین خانه جوامع مهاجر متنوعی است که می‌خواهند دیده شوند و مشارکت داشته باشند. این شامل جامعه ایرانیان آمریکایی نیز می‌شود—از جمله خود من. چگونه قصد دارید با این جوامع تعامل کنید و اطمینان دهید که صدای آنها در شکل دادن به آینده کالیفرنیا شنیده می‌شود؟

می‌دانید، من یک مهاجر قانونی هستم. تنها نامزدی هستم که برای فرمانداری رقابت می‌کند و خودش مهاجر است. من اغلب می‌گویم که نامزد جامعه مهاجران قانونی برای جامعه مهاجران قانونی هستم. در واقع، من دوبار مهاجر محسوب می‌شوم؛ چون والدینم پناهندگان کمونیسم در مجارستان بودند و من در انگلستان به دنیا آمدم. سپس در سال ۲۰۱۲ با همسر و خانواده‌ام به اینجا آمدیم .

من عمیقاً آرزوها و تلاش‌های خانواده‌های مهاجر را درک می‌کنم. در یک خانواده مهاجر طبقه کارگر بزرگ شدم. پدرم در ساخت‌وساز کار می‌کرد و مادرم در یک فروشگاه کفش. ما سخت کار کردیم. من توانستم وارد دانشگاه آکسفورد شوم، در کسب‌وکار موفق شدم و سپس به اینجا آمدم. این داستان «بالا رفتن از نردبان فرصت» همان داستان مهاجران است—و داستان زندگی من نیز همین است .

من همین فرصت را برای هر جامعه مهاجر قانونی در کالیفرنیا می‌خواهم. و به‌طور خاص احساس نزدیکی زیادی با جامعه ایرانی دارم. از زمانی که به اینجا آمده‌ایم، برخی از نزدیک‌ترین دوستان من در منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو ایرانی بوده‌اند و من واقعاً این جامعه را شناخته‌ام. احساس نزدیکی بسیار زیادی دارم و وقتی فرماندار شوم، شما یک دوست و شریک قوی در دولت خواهید داشت .

از به اشتراک گذاشتن دیدگاهتان سپاسگزارم. شخصاً به شما افتخار می‌کنم. از همه کارهایی که انجام می‌دهید متشکرم و امیدوارم دفعه بعد که در ماه نوامبر همدیگر را می‌بینیم، شما را در مقام فرماندار ببینم. کالیفرنیا به دنبال شفافیت و رهبری است و چنین گفت‌وگوهایی به مردم کمک می‌کند فرد پشت کارزار انتخاباتی را بهتر بشناسند. از حضور شما امروز در تلویزیون پیام جوان بسیار سپاسگزارم .

باعث افتخار بود که در کنار شما باشم. بسیار متشکرم. مراقب خودتان باشید .