افزایش چشمگیر کمک پزشکی برای مرگ خودخواسته در کانادا؛ سرطان، عامل اصلی در میان سالمندان

پیام جوان: داده‌های جدید وزارت بهداشت کانادا نشان می‌دهد که در سال ۲۰۲۴، اکثر افرادی که کمک پزشکی برای مرگ خودخواسته (MAID) را انتخاب کرده‌اند، بالای ۷۰ سال سن داشته و با تشخیص سرطان مواجه بوده‌اند. این گزارش سالانه حاکی از رشد مداوم انتخاب مرگ خودخواسته توسط کانادایی‌هاست و از زمان قانونی شدن آن در سال ۲۰۱۶، مجموعاً ۷۶,۴۷۵ نفر از این امکان بهره‌مند شده‌اند که نشان‌دهنده یک روند صعودی در پذیرش این گزینه پایان زندگی است. در سال ۲۰۲۴، تعداد ۱۶,۴۹۹ نفر از خدمات MAID استفاده کردند که این رقم حدود پنج درصد از کل مرگ‌ومیرها در کانادا را شامل می‌شود. این آمار نسبت به سال ۲۰۲۳ که ۱۵,۳۴۳ نفر از این خدمات استفاده کرده بودند، ۶.۹ درصد افزایش یافته است. میانگین سنی افرادی که سال گذشته

MAID را انتخاب کردند، ۷۷.۹ سال بود و سرطان با بیش از ۶۳ درصد، شایع‌ترین بیماری زمینه‌ای در میان دریافت‌کنندگان بود که انواع آن شامل سرطان ریه، روده بزرگ، پانکراس و خون می‌شد. همچنین، حدود ۴۵۰ نفر از دریافت‌کنندگان به بیماری تخریب‌کننده عصبی ALS مبتلا بودند و تقریباً ۷۴ درصد از آن‌ها پیش از این به مراقبت‌های تسکینی دسترسی داشتند. گزارش وزارت بهداشت کانادا همچنین به بررسی وضعیت اجتماعی-اقتصادی دریافت‌کنندگان MAID پرداخته و نتیجه گرفته است که این افراد به طور نامتناسبی از جوامع کم‌درآمد یا محروم نیستند. با این حال، مشخص شد که دریافت‌کنندگان MAID کمتر در مناطق دورافتاده زندگی می‌کنند که ممکن است منعکس‌کننده چالش‌ها در دسترسی به خدمات بهداشتی در این بخش‌ها باشد. برای واجد شرایط بودن، فرد باید دارای “وضعیت پزشکی وخیم و غیرقابل جبران” باشد.

بیش از ۹۵ درصد از افرادی که سال گذشته مرگ خودخواسته داشتند، شرایطی داشتند که مرگشان “به طور منطقی قابل پیش‌بینی” بود. تنها ۴.۴ درصد از بیماران MAID در دسته “مسیر ۲” قرار داشتند؛ یعنی افرادی که مرگشان قابل پیش‌بینی نبود اما از رنج غیرقابل تحمل خبر می‌دادند. کمک پزشکی برای مرگ خودخواسته برای این گروه از بیماران در سال ۲۰۲۱ قانونی شد و شامل یک دوره انتظار حداقل ۹۰ روزه بین ارزیابی اولیه و انجام عمل است.

کمیته حقوق افراد دارای معلولیت سازمان ملل متحد در گزارشی ابراز نگرانی عمیق خود را در مورد سیاست “مسیر ۲” کانادا اعلام کرده و در مورد وجود تدابیر حفاظتی کافی برای افراد دارای معلولیت که ممکن است احساس کنند گزینه دیگری ندارند، سوالاتی مطرح کرده است. این گزارش نشان می‌دهد که ۰.۱ درصد از دریافت‌کنندگان MAID (۱۶۳ نفر) به خدمات حمایتی معلولیت نیاز داشتند اما آن‌ها را دریافت نکردند، در حالی که تقریباً یک سوم از آن‌ها (حدود ۵۳۰۰ نفر) هم نیاز داشتند و هم این خدمات را دریافت کردند.