پیام جوان:
یک مطالعهی بینالمللی بزرگ با حمایت مؤسسهی ملی سلامت آمریکا (NIH) که دادههای بیش از یک میلیون نفر را تحلیل کرده، ۵۸ ناحیهی ژنومی مرتبط با اندومتریوز را شناسایی کرده است که ۲۷ تای آنها پیشتر شناخته نشده بودند. اندومتریوز بیماری مزمن و ناتوانکنندهای است که در آن بافتی شبیه پوشش داخلی رحم در جاهای دیگر بدن رشد میکند؛ تا یک نفر از هر ۱۰ زن در جهان را درگیر میکند و میتواند به درد شدید و مشکلات باروری بینجامد و ممکن است با خطر بیماریهای دیگر هم همراه باشد. یافتهها در مجلهی Nature Genetics منتشر شدهاند.
تیم پژوهشی فراتحلیلی از دادههای ۱۴ بانک زیستی در سراسر جهان انجام داد که بیش از ۳۰ درصد شرکتکنندگانش تبار غیراروپایی داشتند؛ مطالعات ژنتیکی پیشین در این زمینه عمدتاً جمعیتهای اروپایی و در مقیاس کوچکتر شرق آسیا را در بر میگرفتند. پژوهشگران با بررسی افراد با تبار آفریقایی و تبار آمیختهی آمریکایی، پیوندهای ژنتیکی تازهای یافتند که پیشتر دیده نشده بود و دریافتند اندومتریوز با ۱۳۵ بیماری یا ویژگی دیگر پیوند ژنتیکی مشترک دارد.
در تحلیلهای تکمیلی «چنداُمیکی» که چند نوع دادهی زیستی را کنار هم میگذارد، ۳۱۴ ژن شناسایی شد که ممکن است با اندومتریوز مرتبط باشند. شفالی ستیا-ورما، نویسندهی ارشد مطالعه از دانشکدهی پزشکی پرلمن دانشگاه پنسیلوانیا، گفت: «با مطالعهی انواع گوناگون دادههای زیستی در افراد با تبارهای مختلف، توانستیم درکمان از چگونگی شکلگیری و اثر اندومتریوز بر بدن را بیشتر کنیم» و افزود این یافتهها پژوهشهای آینده را هدایت خواهد کرد؛ پژوهشهایی که سرانجام میتوانند به تشخیص بهتر، ارزیابی شخصیسازیشدهی خطر و درمانهایی بینجامند که خود بیماری را هدف میگیرند.
جان گایتانیس، مدیر مؤسسهی ملی سلامت کودک و توسعهی انسانی یونیس کندی شرایور (NICHD) که از این مطالعه حمایت کرده است، گفت: «یافتههای این مطالعهی بزرگ چندتباری گنجینهای از اطلاعات دربارهی پایههای ژنتیکی اندومتریوز فراهم میکند؛ بیماریای بهشدت دردناک که NIH فعالانه در پی درمان آن است» و درک بیشتر به برداشتن گامهایی به سوی ساخت ابزارهای تشخیصی و درمان کمک خواهد کرد.
این مطالعه یک بررسی مشاهدهایِ ارتباط ژنتیکی است، نه کارآزمایی بالینی؛ پس آنچه یافته «همراهی» آماری میان ناحیههای ژنومی و بیماری است و علتومعلول را ثابت نمیکند. هنوز هیچ درمان یا آزمایش تشخیصی تازهای از این یافتهها به دست نیامده و خود پژوهشگران میگویند این شناخت «ممکن است روزی» به مطالعهی هدفهای درمانی بالقوه بینجامد.
منبع اندازهی اثر هر ناحیهی ژنومی، زمانبندی کاربرد بالینی این یافتهها و مبلغ حمایت مالی NIH از مطالعه را اعلام نکرده است.
این مطلب توصیهی پزشکی نیست؛ برای تشخیص و درمان با پزشک مشورت کنید.
منبع: مؤسسهی ملی سلامت آمریکا (NIH)
