پیام جوان: دستیابی به سقف پرداختهای ماهانه تامین اجتماعی در ایالات متحده، هدفی دشوار اما دستیافتنی برای زوجهای بازنشسته محسوب میشود. در حال حاضر، حداکثر مبلغ قابل دریافت برای زوجها ۱۰ هزار و ۳۶۲ دلار در ماه است که در مقایسه با میانگین ملی ۲ هزار و ۷۶ دلار برای افراد و ۴ هزار و ۱۵۲ دلار برای زوجها، رقمی قابل توجه به شمار میآید. این سطح از درآمد تنها زمانی محقق میشود که هر دو همسر تا سن ۷۰ سالگی برای دریافت مستمری صبر کرده باشند.
برای رسیدن به این سقف درآمدی، هر دو فرد باید به مدت حداقل ۳۵ سال، حداکثر سقف درآمد مشمول مالیات را کسب کرده باشند. کارشناسان اقتصادی تاکید دارند که لازمه این امر، تداوم در کسب درآمد بالا است؛ به گونهای که هر فرد باید سالانه معادل ۱۸۴ هزار و ۵۰۰ دلار درآمد داشته باشد تا در نهایت پس از ۳۵ سال سابقه، واجد شرایط دریافت بالاترین سطح مستمری انفرادی یعنی ۵ هزار و ۱۸۱ دلار شود.
یکی از ارکان اصلی این استراتژی، به تعویق انداختن زمان دریافت مستمری تا سن ۷۰ سالگی است. به گفته متخصصان، به ازای هر سال تاخیر پس از رسیدن به سن بازنشستگی قانونی، حدود ۸ درصد به مبلغ نهایی مستمری افزوده میشود. علاوه بر این، صبر کردن تا ۷۰ سالگی باعث ایجاد یک کف درآمدی دائمی و بالاتر برای همسری میشود که طول عمر بیشتری دارد و به عنوان مستمری بازماندگان باقی میماند.
برنامهریزی دقیق و نظارت بر سوابق مالیاتی از دیگر الزامات این مسیر است. زوجهای جوان باید بهطور مرتب سوابق درآمدی خود را در سامانه تامین اجتماعی بررسی کنند تا از ثبت دقیق تمامی درآمدهای مشمول مالیات و درآمدهای حاصل از خوداشتغالی اطمینان حاصل نمایند. هرگونه نقص در این پروندهها میتواند مانع بزرگی برای رسیدن به هدف ۱۰ هزار دلاری در دوران بازنشستگی محسوب شود.
با این حال، واقعیتهای آماری نشان میدهد که دستیابی به این سطح از مستمری برای اکثریت جامعه امکانپذیر نیست. طبق دادههای اداره تامین اجتماعی آمریکا، تنها ۶ درصد از کارگران موفق به دریافت حداکثر مستمری میشوند و فقط ۱۰ درصد از شاغلان تا سن ۷۰ سالگی برای آغاز دریافت مستمری صبر میکنند. بسیاری از افراد به دلیل وضعیت سلامت جسمانی یا نیازهای مالی فوری، ناچار به دریافت زودهنگام مزایای خود هستند.
در نهایت، تصمیمگیری برای زمان دریافت مستمری نباید صرفاً یک انتخاب فردی تلقی شود، بلکه باید به عنوان یک تصمیم خانوادگی استراتژیک مد نظر قرار گیرد. در برخی موارد، برای همسری که درآمد کمتری دارد، شروع زودهنگام مستمری منطقیتر است، در حالی که همسر با درآمد بالاتر میتواند با به تعویق انداختن دریافت مزایا، امنیت مالی بلندمدت خانواده را تضمین کند. بنابراین، شرایط خاص هر خانواده تعیینکننده مسیر بهینه خواهد بود.
