پیام جوان: پرداخت با کارت اعتباری در آمریکا برای بسیاری از مشتریان به معنای پرداخت هزینهای اضافی در زمان تسویه حساب شده است؛ هزینهای که ممکن است در صورتحساب رستوران، فاکتور پیمانکار یا خرید اینترنتی با عنوانهایی مانند «هزینه فناوری»، «کارمزد پردازش» یا «هزینه خدمات» ظاهر شود. این مبالغ که معمولاً بین ۲ تا ۴ درصد هستند، در عمل نوعی surcharge یا هزینه اضافی استفاده از کارت اعتباری محسوب میشوند و به افزایش هزینههای موسوم به «کارمزد تراکنش» یا interchange fee بازمیگردند.
بر اساس مقررات شبکههای اصلی پرداخت، میزان این هزینهها محدود شده است. ویزا سقف surcharge را سه درصد یا هزینه واقعی پردازش تراکنش، هرکدام کمتر باشد، تعیین کرده و سقف مسترکارت چهار درصد یا هزینه واقعی پردازش است. در مقابل، دریافت surcharge از کارتهای دبیت طبق قوانین فدرال ممنوع است، حتی اگر مشتری کارت دبیت خود را بدون وارد کردن رمز و در قالب تراکنش اعتباری استفاده کند. همچنین کسبوکارها برای دریافت قانونی surcharge باید از پیش به پردازشگر پرداخت اطلاع دهند، مبلغ یا درصد هزینه را در محل پرداخت یا صفحه تسویه اینترنتی بهوضوح اعلام کنند و آن را بهصورت جداگانه در رسید درج کنند.
با این حال، قوانین ایالتی میتوانند محدودیتهای بیشتری اعمال کنند و حتی دریافت surcharge را بهطور کامل ممنوع کنند. به همین دلیل، قوانین مربوط به هزینههای کارت اعتباری در آمریکا یکدست نیست و ممکن است مبلغی که در یک ایالت مجاز است، در ایالت دیگری غیرقانونی باشد. از سوی دیگر، برخی کسبوکارها این هزینهها را با عناوینی مانند «هزینه خدمات»، «هزینه فناوری» یا «هزینه convenience» معرفی میکنند. اگر هزینهای تنها پس از انتخاب گزینه پرداخت با کارت اعتباری ظاهر شود، احتمال دارد در عمل surcharge باشد و مشمول الزامات مربوط به افشای این هزینه شود.
مصرفکنندگان میتوانند با بررسی صفحه پرداخت یا پرسش از فروشنده پیش از انجام تراکنش، از وجود چنین هزینهای مطلع شوند. پرداخت نقدی، انتقال بانکی یا استفاده از کارت دبیت میتواند از surcharge کارت اعتباری جلوگیری کند. در صورت استفاده از کارت اعتباری نیز مقایسه درصد هزینه اضافی با نرخ بازگشت نقدی یا پاداش کارت اهمیت دارد؛ برای مثال، پرداخت surcharge سهدرصدی با کارتی که تنها دو درصد cashback ارائه میدهد، در نهایت به زیان مشتری خواهد بود. همچنین هزینههایی که فقط در مرحله نهایی پرداخت ظاهر میشوند، عنوان مبهم دارند یا درصد و مبلغ آنها از ابتدا اعلام نشده است، باید مورد پرسش قرار گیرند.
در صورت دریافت هزینهای که از ابتدا اعلام نشده یا برخلاف مقررات دریافت شده است، مشتریان میتوانند ابتدا از فروشنده درخواست بازپرداخت کنند و رسید، تصویر صفحه پرداخت و تابلوهای اطلاعرسانی را حفظ کنند. اگر مشکل برطرف نشود، امکان اعتراض به تراکنش نزد صادرکننده کارت و طرح موضوع بهعنوان خطای صورتحساب وجود دارد. ثبت شکایت نزد دادستانی ایالت نیز یکی دیگر از گزینههاست، زیرا در بسیاری از ایالتها قوانین مربوط به surcharge قابل پیگیری هستند. مهمترین نکته برای مصرفکنندگان این است که پیش از تأیید پرداخت، روش پرداخت و هزینههای اضافی را بررسی کنند و بدانند صرف تغییر نام یک هزینه به «خدمات» یا «فناوری» لزوماً ماهیت واقعی آن را تغییر نمیدهد.
