قانون «ممانعت از غافلگیریهای مالی» (No Surprises Act) که از ژانویه ۲۰۲۲ در ایالات متحده با هدف حمایت از بیماران در برابر هزینههای سرسامآور و پیشبینینشده پزشکی اجرایی شد، بر اساس گزارشهای اخیر نتوانسته است به اهداف اولیه خود دست یابد. بررسیهای موسسه سیاستگذاری عمومی «الوانس هلث» نشان میدهد که فرآیند حل اختلاف پرداختها به جای کاهش هزینههای مصرفکنندگان، به نفع ارائهدهندگان خدمات درمانی تمام شده است. این گزارش حاکی از آن است که پزشکان و بیمارستانها در حدود ۹۰ درصد از پروندههای مورد اختلاف برنده شدهاند و مبالغ تاییدشده در این فرآیندها به طور چشمگیری بالاتر از نرخهای معمول بیمه و تعرفههای دولتی بوده است.
تحلیل آماری نشان میدهد که میانگین پرداختی بیماران در پروندههای حل اختلاف فدرال به حدود ۴۰ هزار دلار رسیده است، در حالی که تعرفههای متعارف تجاری یا دولتی برای خدمات مشابه بین ۶۴۵ تا ۱۶۰۰ دلار متغیر است. علاوه بر این، میزان دریافتی ارائهدهندگان خدمات درمانی برای این فرآیندها بین سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ حدود ۴۳ درصد افزایش یافته است. دکتر کاترین گافیگان، مدیر بخش راهکارهای سلامت در الوانس هلث، با ابراز نگرانی عمیق اظهار داشته که قانون مذکور برای محافظت از بیماران طراحی شده بود، نه افزایش هزینههای درمانی، و روند فعلی کاملاً با نیت اصلی قانونگذار مغایرت دارد.
در مواجهه با این ناکارآمدی قانونی، کارشناسان توصیه میکنند که بیماران خود اقدامات لازم را برای کاهش این هزینههای ناگهانی آغاز کنند. اولین گام کلیدی، آغاز فوری فرآیند اعتراض و انطباق صورتحساب دریافتی با برگه توضیح مزایای بیمه (EOB) است. بیماران باید وضعیت پوشش شبکه درمانی و سهم مسئولیت خود را بررسی کنند و پیش از تماس با بیمارستان، با شرکت بیمه خود تماس گرفته و بپرسند که آیا این صورتحساب مشمول حمایتهای قانون ممانعت از غافلگیری میشود یا خیر؛ اقدامی که در بسیاری از موارد به کاهش چشمگیر یا حذف کامل هزینههای اضافی منجر میشود.
علاوه بر این، استفاده از تعرفههای عمومی «مدیکر» به عنوان مبنایی برای مذاکره و خودداری از پرداخت شتابزده صورتحسابها، از دیگر راهکارهای موثر است. کارشناسان هشدار میدهند که پرداخت اولیه، به ویژه از طریق کارتهای اعتباری، بدهی پزشکی قابل مذاکره را به یک بدهی مصرفکننده غیرقابل تغییر تبدیل میکند. همچنین تأخیر در پیگیری این امور میتواند پرونده بیمار را به آژانسهای وصول مطالبات ارجاع دهد که این امر قدرت چانهزنی بیمار را به شدت کاهش میدهد؛ بنابراین اقدام سریع و مکتوب کردن تمامی گفتگوها نقشی حیاتی در مدیریت هزینهها دارد.
