پیام جوان: در دهههای اخیر، هورموندرمانی برای مدیریت علائم یائسگی همواره موضوعی بحثبرانگیز در محافل پزشکی و میان زنان بوده است. نگرانیهای عمدهای در مورد تأثیرات بلندمدت این درمانها بر سلامت مغز و احتمال افزایش خطر ابتلا به بیماریهای شناختی نظیر زوال عقل مطرح بود. با این حال، نتایج یک مطالعه علمی جدید و جامع، دیدگاههای تازهای را در این زمینه ارائه کرده و بخشی از این نگرانیهای دیرینه را برطرف ساخته است.
این پژوهش گسترده که دادههای بیش از یک میلیون زن را در بر میگیرد، به طور خاص بر این موضوع متمرکز بود که آیا هورموندرمانی در دوران یائسگی میتواند بر ریسک ابتلای زنان به زوال عقل تأثیر بگذارد یا خیر. یافتههای قاطع این تحقیق نشان داد که استفاده از این روشهای درمانی، نه منجر به افزایش خطر زوال عقل میشود و نه به عنوان یک عامل محافظتی برای کاهش آن عمل میکند، بلکه تأثیر خنثی دارد.
این مطالعه که به عنوان یکی از تحقیقات کلیدی در حوزه سلامت زنان طبقهبندی میشود، به وضوح نشان میدهد که هیچ پیوند معناداری بین مصرف هورمونهای جایگزین و تخریب قوای شناختی در سنین بالا وجود ندارد. این خبر میتواند برای زنانی که به دلیل شدت علائم یائسگی مانند گرگرفتگی و سایر اختلالات نیازمند هورموندرمانی هستند، اما از بیم آسیبهای مغزی از آن اجتناب میکردند، بسیار امیدبخش و حائز اهمیت باشد.
با وجود گستردگی و اعتبار این مطالعه، کارشناسان تأکید میکنند که تصمیمگیری برای آغاز یا ادامه هورموندرمانی باید همواره با مشورت پزشک متخصص و بر اساس شرایط فردی هر بیمار صورت گیرد. با این حال، بر اساس یافتههای جدید، اکنون میتوان با اطمینان بیشتری بیان کرد که ترس از افزایش خطر زوال عقل نباید مانعی برای بهرهمندی از مزایای این درمانها در دوران یائسگی تلقی شود.
