پیام جوان: مستند «ترانه»، ساخته پگاه آهنگرانی، که اخیراً از تلویزیون بیبیسی فارسی پخش شد و به روایت حمایت ترانه علیدوستی، بازیگر شناختهشده سینمای ایران، از اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» و پیامدهای آن میپردازد، بازتاب گستردهای در فضای مجازی فارسیزبان به همراه داشته است. این مستند، دیدگاههای خانم علیدوستی را درباره موضوعاتی چون حجاب اجباری، فمینیسم و تعهد اجتماعی هنرمند به تصویر میکشد و ابعاد تازهای از مواضع این هنرمند را آشکار میسازد.
در این اثر، ترانه علیدوستی به صراحت از تجربیات خود در دوران بازداشت و زندانی شدنش در سال ۱۴۰۱ پرده برمیدارد. او پس از ماهها حمایت علنی از اعتراضات سراسری به جانباختن مهسا امینی و مخالفت با حجاب اجباری و اعدام معترضان، از جمله محسن شکاری، بازداشت شد که این اقدام با محکومیتهای بینالمللی همراه گشت. خانم علیدوستی سرانجام پس از دو هفته و نیم با سپردن وثیقه آزاد شد، اما از آن زمان تاکنون از فعالیت در سینما کنارهگیری کرده و تاکید دارد که تحت هیچ شرایطی با حجاب اجباری مقابل دوربین نخواهد رفت.
سخنان این بازیگر درباره مسئولیت اجتماعی هنرمندان در همراهی با مطالبات مردمی و مخالفت آشکارش با حضور در سینمایی که آن را «عقب افتاده» از جامعه میداند، با استقبال گستردهای در شبکههای اجتماعی روبرو شده است. کاربران ضمن ستایش جسارت و پایداری او، ترانه علیدوستی را نمادی از «جسارت و عاملیت زن ایرانی» معرفی کردهاند. همچنین، اشاره به ابتلای او به یک بیماری خودایمنی پس از آزادی از زندان، پرسشهایی را در میان کاربران درباره احتمال ارتباط این بیماریها با دوران بازداشت و لزوم تحقیق در این خصوص مطرح کرده است.
علیدوستی در این مستند با قاطعیت اعلام میکند که ممنوعالکار بودن در جمهوری اسلامی به معنای حذف نیست و این اراده اوست که دیگر مخفی نماند و «هرچه بادا باد». او در اقدامی ساختارشکنانه، با مایو در استخری در تهران شنا میکند که یادآور نقش او در فیلم توقیفشده «اورکا» است. این هنرمند تاکید میکند که زمان آن رسیده است تا «تمام عادتهای تصویریمان را در این نسل زیر و رو کنیم» و سه سال پس از وقایع اخیر، فرصت کافی برای این تغییرات وجود دارد.
