گزارشگر و تهیه کننده: محمدرضا کاشانی
سفر تونس برای ما از رم ( Rome ) شروع شد. بعد از چند روزی که در ایتالیا بودیم، تصمیم گرفتیم یک پرواز به تونس بگیریم و سه روز آنجا بمانیم. صبح از فرودگاه رم راه افتادیم و بعد از یک پرواز نسبتاً کوتاه به فرودگاه تونس ( Tunis-Carthage International Airport ) رسیدیم. از همان فرودگاه می شد فهمید که قرار است فضای متفاوتی را تجربه کنیم. تونس با رم خیلی فرق داشت؛ هم شکل شهر، هم خیابان ها و هم حال وهوای مردم. از فرودگاه به سمت شهر حرکت کردیم و بعد از کمی استراحت، راهی قسمت قدیمی تونس شدیم. مدینه قدیمی تونس ( Medina of Tunis ) اولین جایی بود که رفتیم. راستش چیزی که بیشتر از خود بناهای معروف برایم جالب بود، قدم زدن در کوچه های آنجا بود. کوچه ها باریک و بعضی جاها خیلی شلوغ بودند. مغازه ها تقریباً همه چیز می فروختند؛ از ادویه و عطر گرفته تا لباس، کیف، کفش چرمی، ظروف مسی و صنایع دستی. بازار قدیمی ( Tunis Medina Souks ) خیلی زنده بود. فروشنده ها با مردم صحبت می کردند و هر چند قدم یک نفر ما را به مغازه خودش دعوت می کرد. البته مثل هر بازار سنتی دیگری، اگر چیزی می خواستیم بخریم باید کمی هم چانه می زدیم. در میان همین کوچه ها به مسجد جامع زیتونه ( Al-Zaytuna Mosque ) رسیدیم. بعد از شلوغی بازار، فضای مسجد خیلی آرام بود. مسجد قدیمی و بسیار زیبایی است و ستون ها و حیاط آن واقعاً ارزش دیدن دارد. چند دقیقه ای آنجا ماندیم و بعد دوباره وارد بازار شدیم. بعد از چند ساعت راه رفتن، حسابی خسته شده بودیم. در یک کافه سنتی نشستیم، چای خوردیم و کمی استراحت کردیم. یکی از چیزهایی که در سفر دوست دارم همین است که گاهی برنامه را کنار بگذاریم و فقط بنشینیم و مردم را نگاه کنیم. روز دوم تصمیم گرفتیم به سیدی بوسعید ( Sidi Bou Said ) برویم. از قبل عکس هایش را دیده بودیم و تقریباً می دانستیم چه شکلی است، ولی از نزدیک خیلی زیباتر بود.
اولین چیزی که توجه آدم را جلب می کند، رنگ سفید خانه ها و آبی درها و پنجره هاست. تقریباً هر کوچه ای که وارد می شدیم یک منظره خوب برای عکس گرفتن داشت. بعضی کوچه ها پر از گردشگر بودند، ولی اگر کمی از مسیر اصلی دور می شدیم، فضای خیلی آرام تری پیدا می کردیم. سیدی بوسعید را بیشتر باید با قدم زدن دید. عجله کردن در چنین جایی واقعاً معنی ندارد. کوچه ها را بالا و پایین رفتیم، جلوی خانه ها عکس گرفتیم و هر جا که منظره خوبی پیدا می کردیم چند دقیقه می ایستادیم. یکی از بهترین قسمت های سیدی بوسعید منظره دریای مدیترانه ( Mediterranean Sea ) است. از قسمت های بالاتر شهر، دریا خیلی خوب دیده می شود. هوا هم خوب بود و نسیم دریا می آمد. در یکی از کافه ها نشستیم و چای خوردیم و مدتی همان جا ماندیم. برای من یکی از جذابیت های سیدی بوسعید این بود که با وجود تعداد زیاد گردشگر، هنوز حس یک شهر واقعی را داشت. مردم در همان خانه ها زندگی می کردند، بچه ها در کوچه ها بودند و مغازه های کوچک محلی هم فعالیت می کردند. روز سوم را دوباره در قسمت قدیمی تونس گذراندیم. می خواستیم قبل از برگشتن یک بار دیگر در بازار قدم بزنیم. روز اول به خاطر اینکه همه چیز برایمان جدید بود، بیشتر دنبال دیدن جاهای مختلف بودیم؛ ولی روز سوم آرام تر بود و بیشتر به جزئیات توجه می کردیم. در اطراف مدینه مسجدها و ساختمان های قدیمی زیادی وجود دارد. چیزی که برایم جالب بود این بود که تاریخ تونس فقط در چند ساختمان خاص خلاصه نمی شود. وقتی در کوچه ها راه می روی، از شکل خانه ها و درها گرفته تا مسجدها و بازار، همه چیز بخشی از گذشته شهر را نشان می دهد.
برای ناهار هم غذای محلی تونس را امتحان کردیم. غذاها ادویه و طعم خاص خودشان را دارند و بعضی از آنها برای ما که به غذاهای خاورمیانه ای عادت داریم، آشنا و در عین حال متفاوت بودند. بعد از ناهار دوباره به بازار برگشتیم و چند سوغاتی خریدیم. این بار بیشتر قدم می زدیم و کمتر دنبال خرید بودیم. چند عکس آخر را هم گرفتیم و کم کم آماده برگشتن شدیم. سه روز خیلی سریع گذشت. اگر بخواهم تونس را با چند تصویر به یاد بیاورم، اول بازار قدیمی و کوچه های شلوغ مدینه به ذهنم می آید، بعد مسجدهای قدیمی و در نهایت سیدی بوسعید با خانه های سفید و درهای آبی در کنار دریای مدیترانه. سفر از رم شروع شده بود، اما در عرض چند ساعت وارد فضای کاملاً متفاوتی شده بودیم.
شاید سه روز برای تونس کم باشد، ولی برای ما تجربه خوبی بود. هم تاریخ دیدیم، هم بازارهای قدیمی را گشتیم، هم مسجدهای تاریخی را دیدیم و هم یک روز را در سیدی بوسعید گذراندیم. موقع برگشت، حس می کردیم هنوز چیزهای زیادی مانده که ندیده ایم. شاید همین باعث شود یک روز دوباره به تونس برگردیم؛ این بار نه برای سه روز، بلکه برای مدت طولانی تر و با فرصت بیشتر برای گشتن در اطراف شهر.
