پیام جوان: تصمیم برای به تعویق انداختن دریافت مزایای تامین اجتماعی تا سن ۷۰ سالگی، که آخرین سن قانونی برای افزایش این مزایا است، گزینهای بسیار وسوسهانگیز برای بازنشستگان به شمار میرود. به طور کلی، هر سال تاخیر در دریافت این مزایا پس از سن بازنشستگی کامل (که معمولاً حدود ۶۷ سالگی است)، منجر به افزایش سالانه ۸ درصدی در حقوق دریافتی میشود که این رقم میتواند تفاوت چشمگیری در درآمد ماهانه ایجاد کند. برای مثال، بر اساس آمارهای رسمی، تفاوت دریافتی ماهانه فردی که در سن ۶۲ سالگی بازنشسته میشود با فردی که دریافت مزایا را تا ۷۰ سالگی به تعویق میاندازد، بسیار قابل توجه است و همین امر انگیزه زیادی برای صبر کردن ایجاد میکند.
نخستین و مهمترین گام برای اتخاذ این تصمیم، برنامهریزی مالی بسیار دقیق و واقعبینانه است. کارشناسان مالی تاکید میکنند که پیش از رسیدن به سن ۷۰ سالگی، افراد باید بودجهبندی مستحکمی برای خود ایجاد کرده و با کاهش هزینهها، پرداخت بدهیهای با بهره بالا و ایجاد یک صندوق اضطراری، پایه مالی خود را تقویت کنند. بسیاری از افراد حقوق ماهانه بزرگتر را ترجیح میدهند، اما بدون ارزیابی دقیق هزینههای واقعی ماهانه و بدهیهای موجود، ممکن است در سالهای منتهی به ۷۰ سالگی با چالشهای جدی مواجه شوند.
توصیه دوم برای افرادی که قصد دارند تا ۷۰ سالگی صبر کنند، استفاده از درآمدهای حاصل از سرمایهگذاری در دوران انتظار است. متقاضیانی که پسانداز کافی در سبدهای سرمایهگذاری خود دارند، کاندیداهای مناسبی برای این استراتژی هستند، به شرطی که بتوانند هزینههای زندگی خود را با این منابع مدیریت کنند. کارشناسان پیشنهاد میکنند که این افراد باید یاد بگیرند چگونه از سبد سرمایهگذاری خود به عنوان منبع درآمدی موقت استفاده کنند تا بدون تکیه بر حقوق دولتی یا شغل تماموقت، دوران انتقال به بازنشستگی کامل را با موفقیت سپری کنند.
یکی دیگر از فاکتورهای حیاتی در این مسیر، محاسبه «نقطه سر به سر» مالی با توجه به میزان امید به زندگی است. به تعویق انداختن دریافت مزایا تا ۷۰ سالگی در صورتی از نظر ریاضی منطقی است که فرد امید به زندگی بالایی (مثلاً تا ۹۵ سالگی) داشته باشد؛ اما از آنجا که نقطه سر به سر مالی معمولاً حدود سن ۸۰ سالگی تعریف میشود، اگر فردی پیش از این سن فوت کند، دریافت زودهنگام مزایا برای او سودمندتر بوده است. بنابراین، ارزیابی وضعیت سلامت شخصی و سابقه خانوادگی در تصمیمگیری برای زمان شروع دریافت حقوق بازنشستگی بسیار تعیینکننده است.
در نهایت، هماهنگسازی تصمیمات مربوط به تامین اجتماعی با قوانین مالیاتی و برنامه بیمه درمانی (مدیکر) اهمیت ویژهای دارد. افراد باید توجه داشته باشند که به تعویق انداختن تامین اجتماعی به معنای به تعویق انداختن ثبتنام در مدیکر نیست، چرا که ثبتنام مدیکر معمولاً از سن ۶۵ سالگی آغاز میشود. علاوه بر این، برداشت از حسابهای بازنشستگی شخصی یا تبدیل آنها به طرحهای دیگر در سالهای میانی باید با دقت بالایی مدلسازی شود، زیرا درآمدهای جانبی دیگر میتواند بخشی از مزایای تامین اجتماعی را مشمول مالیات کند؛ هدف نهایی، ایجاد قویترین طرح درآمدی پس از کسر مالیات برای حمایت از خانواده است.
