پیام جوان:
«کش درگ» (cash drag) یعنی کاهش بازده سبد دارایی ناشی از نگه داشتن پول نقد سرمایه‌گذاری‌نشده‌ی بیش از حد. گزارش سه اثر را برمی‌شمارد: تورم قدرت خرید پول بی‌حرکت را می‌خورد؛ از دست رفتن رشد بازار مانع انباشت می‌شود؛ و پول نقد بازدهی بسیار کمتر از سهام یا ملک دارد. علت‌های رفتاری آن «ترس از زیان» و «تله‌ی پناهگاه امن» است.
حساب‌های پس‌انداز با سود بالا، طبق رقم گزارش، «حدود چهار یا پنج درصد» سود می‌دهند. در مثال گزارش، سود ۴ درصدی با تورم ۳ درصدی حدود ۱ درصد رشد واقعی پیش از مالیات می‌دهد و پس از مالیات ممکن است رشد واقعی صفر یا منفی شود. گزارش می‌گوید نرخ‌های بهره «به‌ندرت در دوره‌های طولانی از تورم جلو می‌افتند» و بازارهای وسیع سهام «از نظر تاریخی» در دهه‌ها از تورم و پول نقد پیش بوده‌اند.
صندوق اضطراری معمولاً باید سه تا شش ماه هزینه‌ی زندگی را در حساب در دسترس و بیمه‌شده‌ی FDIC نگه دارد؛ سه ماه برای درآمد خانوار پایدار و شش ماه برای خانوارهای تک‌درآمدی یا فریلنسرها. نقد مازاد، ذخیره‌ی نقد بیش از این مقدار است که برای خرید طی دو سال کنار نگذاشته‌اید. نشانه‌ی خطر داشتن بیش از شش ماه پس‌انداز نقد بدون خرید بزرگ در پیش است.
گزارش «سطل‌های بر پایه‌ی هدف» را پیشنهاد می‌کند: ۰ تا ۲ سال، حساب پس‌انداز با سود بالا یا اوراق خزانه‌ی کوتاه‌مدت؛ ۲ تا ۷ سال، سرمایه‌گذاری‌های محافظه‌کارانه‌ی درآمدزا مثل اوراق کوتاه‌مدت؛ و ۷ سال به بالا، صندوق‌های شاخص متنوع یا سهام. «میانگین‌گیری هزینه‌ی دلاری» یعنی انتقال خودکار مبلغ ثابت طی شش تا ۱۲ ماه.
گزارش بازده تاریخی دقیق سهام و اوراق، نرخ فعلی تورم و CD و اوراق خزانه، نرخ‌های مالیاتی، شواهد بهبود بازده با میانگین‌گیری هزینه‌ی دلاری، و بحث درباره‌ی خطر افت و زیان سرمایه‌گذاری را اعلام نکرده است. NTD یادآوری می‌کند این مطلب مشاوره‌ی مالی یا سرمایه‌گذاری نیست.
منبع: شبکه‌ی NTD، بخش امور مالی شخصی؛ گزارش ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶ (نویسنده: Adam H. Douglas؛ منتشرشده نخست در Epoch Times)
