پیام جوان: تصمیمگیری برای دریافت زودهنگام مزایای تأمین اجتماعی در سن ۶۲ سالگی، یکی از روندهای رایج در میان شهروندان آمریکایی است؛ بهطوریکه بر اساس آمار رسمی دولت ایالات متحده، حدود ۲۶ درصد از افراد واجد شرایط ترجیح میدهند در اولین فرصت ممکن اقدام به دریافت این مستمری کنند. با این حال، کارشناسان مالی هشدار میدهند که این تصمیم شتابزده میتواند پیامدهای مالی بلندمدت و سنگینی به همراه داشته باشد، چرا که اقدام در این سن به معنای کاهش دائمی مستمری دریافتی خواهد بود.
بررسیهای کارشناسی نشان میدهد که دریافت مستمری در سن ۶۲ سالگی به جای سن بازنشستگی کامل (که معمولاً ۶۷ سالگی است)، منجر به کاهش دائمی و ۳۰ درصدی پرداختیهای ماهانه میشود. به عنوان مثال، فردی که در سن ۶۷ سالگی مستحق دریافت ماهانه ۲,۰۰۰ دلار است، در صورت اقدام در ۶۲ سالگی تنها ۱,۴۰۰ دلار دریافت خواهد کرد؛ در حالی که به تعویق انداختن آن تا سن ۷۰ سالگی میتواند این رقم را تا ۲,۸۴۰ دلار افزایش دهد. علاوه بر این، از آنجا که تعدیل سالانه هزینه زندگی (COLA) بر اساس پایه مستمری محاسبه میشود، آغاز کار با مبلغ کمتر به معنای افزایشهای سالانه ناچیزتر در آینده خواهد بود.
در همین راستا، مشاوران مالی سه اقدام کلیدی را پیش از هرگونه تصمیمگیری توصیه میکنند؛ نخستین گام، تحلیل دقیق نقطه سربهسر مالی با کمک مشاوران است تا مشخص شود آیا مزایای دریافتی در طول عمر با آغاز از ۶۲ سالگی بیشتر خواهد بود یا با صبوری بیشتر. گام دوم، ارزیابی وضعیت اشتغال همزمان با دریافت مستمری است؛ زیرا درآمد سالانه فراتر از حد مجاز تعیینشده (مانند آستانه ۲۴,۴۸۰ دلاری در سال ۲۰۲۶) منجر به کسر موقت بخشی از مستمری از سوی سازمان تأمین اجتماعی خواهد شد که این امر پیچیدگیهای محاسباتی بسیاری را به همراه دارد.
سومین اقدام ضروری، دریافت مشاوره تخصصی و همهجانبه درباره تأثیر این تصمیم بر معیشت خانواده است. تصمیمگیری درباره زمان آغاز دریافت مستمری نباید صرفاً یک تصمیم فردی تلقی شود، بلکه باید تأثیرات آن بر مستمری بازماندگان برای همسر و همچنین سناریوهای مختلف تأمین هزینهها از طریق سایر منابع پسانداز شبیهسازی شود. یک مشاور مجرب میتواند جریانهای نقدی انباشته را با احتساب تورم و مالیات بر درآمد فدرال مدلسازی کند تا بهترین زمانبندی ممکن مشخص گردد.
در نهایت، متقاضیان باید توجه داشته باشند که بازگشت از تصمیم دریافت مستمری زودهنگام بسیار دشوار و دارای محدودیتهای قانونی سختگیرانه است. طبق قوانین، افراد تنها یک بار و آن هم ظرف مدت ۱۲ ماه پس از اولین پرداخت فرصت دارند درخواست خود را پس بگیرند، مشروط بر اینکه تمامی مبالغ دریافتی قبلی را بهطور کامل بازپرداخت کنند. پس از عبور از این بازه زمانی، تصمیم اتخاذشده دائمی خواهد بود و تغییر آن تنها در سن بازنشستگی کامل و از طریق تعلیق موقت مستمری برای کسب امتیازات تأخیری امکانپذیر خواهد بود.
