پیام جوان:
اسناد مربوط به عملیات «خشم حماسی» نشان میدهد ایالات متحده مجموعهای گسترده را از تجهیزات نظامی شامل بمبافکنهای راهبردی، جنگندههای رادارگریز، پهپادها، ناوهای هواپیمابر، سامانههای دفاع موشکی و هواپیماهای شناسایی، در نبرد با جمهوری اسلامی به کار گرفته است.
صدای آمریکا با بررسی اسناد مربوط به این عملیات، به فهرستی طولانی از تجهیزات و سامانههای نظامی ایالات متحده دست یافته، که در کارزار «خشم حماسی» مورد استفاده قرار گرفته است. این تجهیزات طیف گستردهای از توانمندیهای هوایی، دریایی، اطلاعاتی و دفاعی را در بر میگیرند.
در این گزارش، آناتومی قدرت نظامی آمریکا را در عملیات علیه جمهوری اسلامی بررسی کردهایم.
بمبافکنهای راهبردی
در بخش بمبافکنها، سه نوع هواپیمای راهبردی در عملیات حضور داشتهاند.
نخست بمبافکن بی–۱ که یک هواپیمای دوربرد با توان حمل حجم بالایی از مهمات هدایتشونده است و برای حمله همزمان به شمار زیادی از اهداف زمینی استفاده میشود.
دوم بمبافکن رادارگریز بی–۲ که برای نفوذ به مناطق دارای پدافند هوایی سنگین طراحی شده و میتواند اهداف حساس و بهشدت محافظتشده را با دقت بالا هدف قرار دهد.
سوم بمبافکن بی–۵۲ که از شناختهشدهترین بمبافکنهای راهبردی محسوب میشود و توانایی شلیک موشکهای کروز و حمل بمبهای هدایتشونده را دارد.
پهپادهای شناسایی و رزمی
در بخش سامانههای بدون سرنشین نیز دو نوع پهپاد در این عملیات به کار گرفته شده است.
نخست، پهپادهای لوکاس که عمدتاً برای مأموریتهای شناسایی، نظارت و جمعآوری اطلاعات مورد استفاده قرار میگیرند و در برخی مأموریتها قابلیت انجام حمله نیز دارند.
دوم، پهپاد ریپر که یک پهپاد رزمی با توان ماندگاری طولانی در آسمان است و علاوه بر جمعآوری اطلاعات میتواند حملات دقیق علیه اهداف زمینی انجام دهد.
سامانههای دفاع موشکی
در حوزه دفاع موشکی، دو سامانه مهم در این عملیات مستقر شدهاند.
سامانه پاتریوت که برای رهگیری هواپیماها، پهپادها و موشکهای مهاجم طراحی شده و نقش مهمی در دفاع از نیروها و پایگاههای نظامی دارد.
همچنین سامانه تاد که یک سامانه پیشرفته رهگیری موشکهای بالستیک در ارتفاع بالا است و برای مقابله با تهدیدهای موشکی دوربرد به کار گرفته میشود.
جنگندههای چندمنظوره و رادارگریز
در بخش جنگندهها نیز چندین نوع هواپیما در عملیات حضور داشتهاند.
این فهرست شامل جنگنده اف–۱۵ است که برای برتری هوایی و درگیری با هواپیماهای دشمن طراحی شده است.
جنگنده اف–۱۶ نیز در این عملیات حضور داشته؛ هواپیمایی چندمنظوره که توانایی انجام مأموریتهای مختلف از جمله حملات زمینی و نبرد هوایی را دارد.
جنگنده اف–۱۸ که از ناوهای هواپیمابر عملیات انجام میدهد نیز در این کارزار به کار گرفته شده است.
در کنار این هواپیماها، دو جنگنده رادارگریز نسل جدید نیز حضور داشتهاند: اف–۲۲ که یکی از پیشرفتهترین جنگندههای برتری هوایی در جهان محسوب میشود و اف–۳۵ که یک جنگنده چندمنظوره با قابلیت انجام همزمان مأموریتهای تهاجمی، شناسایی و جنگ الکترونیک است.
هواپیماهای پشتیبانی نزدیک و جنگ الکترونیک
در کنار جنگندهها، هواپیماهای تخصصی دیگری نیز در عملیات حضور داشتهاند.
یکی از آنها هواپیمای تهاجمی ای–۱۰ است که برای پشتیبانی نزدیک از نیروهای زمینی طراحی شده و توانایی هدف قرار دادن تانکها و خودروهای زرهی را دارد.
همچنین هواپیمای جنگ الکترونیک ایای–۱۸جی در این عملیات به کار گرفته شده است؛ هواپیمایی که میتواند با ایجاد اختلال در سامانههای راداری و ارتباطی، کارایی سامانههای دفاعی طرف مقابل را کاهش دهد.
هواپیماهای شناسایی و هشدار زودهنگام
در حوزه جمعآوری اطلاعات و کنترل میدان نبرد نیز چندین هواپیمای تخصصی در این عملیات حضور داشتهاند.
هواپیمای هشدار زودهنگام ای–۲دی با رادار قدرتمند خود قادر است تحرکات هوایی را در شعاع وسیعی شناسایی کند و اطلاعات لازم را در اختیار فرماندهان عملیات قرار دهد.
هواپیمای شناسایی آرسی–۱۳۵ نیز برای جمعآوری اطلاعات الکترونیکی و شنود سیگنالهای ارتباطی استفاده شده است.
همچنین هواپیمای شناسایی ارتفاع بالای یو–۲ برای جمعآوری اطلاعات راهبردی از ارتفاع بسیار بالا در این عملیات به کار گرفته شده است.
حضور ناوهای هواپیمابر و ناوشکنها
در حوزه دریایی نیز ایالات متحده از چندین نوع شناور نظامی استفاده کرده است.
در رأس این نیروها ناوهای هواپیمابر با پیشران هستهای قرار دارند که بهعنوان پایگاههای هوایی شناور عمل میکنند و امکان پرواز جنگندهها و هواپیماهای پشتیبانی را در دریا فراهم میسازند.
ناوهای عظیم آبراهام لینکلن از کلاس نیمیتز و جرالد فورد از کلاس فورد، قلب تپنده نظامی آمریکا در جریان «خشم حماسی» در دریاست.
در کنار آنها ناوشکنهای مجهز به موشکهای هدایتشونده نیز در عملیات حضور داشتهاند. این شناورها توانایی انجام مأموریتهای دفاع هوایی، نبرد دریایی و حملات موشکی به اهداف زمینی را دارند.
سامانههای پشتیبانی و لجستیکی
برای پشتیبانی از عملیات نیز مجموعهای از سامانههای لجستیکی به کار گرفته شده است.
هواپیماهای سوخترسان امکان سوختگیری جنگندهها و بمبافکنها در آسمان را فراهم میکنند و به این ترتیب برد عملیاتی آنها به شکل قابل توجهی افزایش مییابد.
در حوزه انتقال نیرو و تجهیزات نیز هواپیماهای ترابری سنگین سی–۱۷ برای انتقال نیروها، تجهیزات و خودروهای نظامی مورد استفاده قرار گرفتهاند.
همچنین هواپیماهای ترابری سی–۱۳۰ برای مأموریتهای پشتیبانی و انتقال تجهیزات در مناطق عملیاتی به کار گرفته شدهاند.
در دریا نیز کشتیهای سوخترسان برای تأمین سوخت ناوهای جنگی در طول عملیات حضور داشتهاند.
سامانههای جنگ الکترونیک و ارتباطی
در حوزه جنگ الکترونیک و ارتباطات نیز سامانههای تخصصی مورد استفاده قرار گرفتهاند.
هواپیمای ایسی–۱۳۰ که برای ایجاد اختلال در ارتباطات و سامانههای راداری دشمن طراحی شده است در این عملیات حضور داشته است.
علاوه بر آن، سامانههای رله ارتباطی هوابرد برای گسترش و تقویت شبکه ارتباطی نیروهای نظامی در میدان نبرد مورد استفاده قرار گرفتهاند.
سامانههای دفاعی زمینی
در نهایت، برای حفاظت از نیروها در برابر تهدیدات نزدیک، سامانههای دفاعی زمینی نیز در عملیات مستقر شدهاند.
از جمله این سامانهها سامانه دفاعی رهگیری راکت، توپخانه و خمپاره است که برای مقابله با حملات کوتاهبرد طراحی شده است.
همچنین سامانههای ضدپهپاد برای شناسایی، رهگیری و نابودی پهپادهای دشمن در میدان نبرد به کار گرفته شدهاند.
