پیام جوان: پایان کار به معنای پایان مالیات نیست. بازنشستگان آمریکایی ممکن است روی چند منبع درآمدی مالیات بدهند، از برداشت از حساب‌های بازنشستگی تا بخشی از مستمری تأمین اجتماعی و حتی هزینه‌ی بیمه‌ی Medicare.
برداشت از حساب‌های سنتی مثل 401(k)، 403(b) و IRA سنتی به‌عنوان درآمد عادی مشمول مالیات است و در ۲۰۲۶ نرخ آن بسته به درآمد و وضعیت تأهل از ۰ تا ۳۷ درصد متغیر است. در مقابل، برداشت‌های واجد شرایط از حساب‌های Roth معاف از مالیات است.
«حداقل برداشت اجباری» (RMD) از ۷۳ سالگی شروع می‌شود و بر اساس موجودی حساب و امید به زندگی طبق محاسبه‌ی IRS تعیین می‌شود. RMD هم درآمد عادی است و می‌تواند مالیات مستمری تأمین اجتماعی و حق بیمه‌ی Medicare را بالا ببرد و برداشت نکردن آن جریمه دارد. از ۷۰ و نیم سالگی «توزیع‌های خیریه‌ی واجد شرایط» (QCD) هم ممکن است که مستقیم از IRA به خیریه می‌رود، مالیات ندارد و می‌تواند RMD را پوشش دهد؛ سقف ۲۰۲۶ آن ۱۱۱ هزار دلار است.
بر اساس اطلاعات اداره‌ی تأمین اجتماعی، حدود ۴۰ درصد دریافت‌کنندگان روی مستمری خود مالیات می‌دهند. معیار «درآمد ترکیبی» است: درآمد ناخالص تعدیل‌شده به‌علاوه‌ی بهره‌ی معاف از مالیات و ۵۰ درصد مستمری.
برای مجردها، درآمد ترکیبی زیر ۲۵ هزار دلار مشمول مالیات نیست، بین ۲۵ تا ۳۴ هزار تا ۵۰ درصد مستمری مشمول مالیات است و بالای ۳۴ هزار تا ۸۵ درصد. برای زوج‌های دارای اظهارنامه‌ی مشترک این آستانه‌ها ۳۲ و ۴۴ هزار دلار است.
«IRMAA» اضافه‌حق بیمه‌ی Medicare برای درآمدهای بالاتر است و بر اساس درآمد دو سال قبل محاسبه می‌شود. در ۲۰۲۶ برای مجردها اگر درآمد ۲۰۲۴ از ۱۰۹ هزار دلار بیشتر باشد و برای زوج‌ها از ۲۱۸ هزار دلار اعمال می‌شود. اضافه‌پرداخت بخش B از ۲۸۴٫۱۰ تا ۶۸۹٫۹۰ دلار و بخش D از ۱۴٫۵۰ تا ۹۱ دلار در ماه است.
منبع: شبکه‌ی NTD، بخش امور مالی شخصی؛ گزارش ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ (بازنشر از Epoch Times)
