پیام جوان: یک عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده در اظهاراتی جدید درباره تنشهای جاری میان واشنگتن و تهران، مدعی شد که بهترین پایان برای رویاروییهای کنونی، بازپسگیری کشور توسط مردم ایران است. دان بیکن، نماینده کنگره آمریکا، در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس با ابراز موضعی مداخلهجویانه ادعا کرد که شهروندان ایرانی خواهان آزادیهای اساسی خود هستند و از همپیمانی با مواضع غربی استقبال میکنند.
این قانونگذار آمریکایی در ادامه ادعاهای خود به حوادث ماههای گذشته در ایران اشاره کرد و مدعی شد که حکومت ایران اقدامات سرکوبگرانهای علیه معترضان انجام داده است. بیکن با تأکید بر لزوم تشدید فشارهای همهجانبه علیه تهران، خواستار هدف قرار دادن ساختارهای اصلی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و اعمال فشارهای اقتصادی شدید تا مرز فلجسازی کامل شد تا از این طریق ثبات سیاسی حکومت با چالش جدی مواجه شود.
اظهارات این نماینده کنگره در شرایطی مطرح میشود که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، به تازگی از اعمال دور جدیدی از تحریمهای بیسابقه و خردکننده اقتصادی علیه جمهوری اسلامی ایران خبر داده است. ترامپ هدف از این اقدامات را فراتر از فشارهای دیپلماتیک توصیف کرده و بر ضرورت مسدودسازی مسیرهای دستیابی ایران به تسلیحات هستهای و همچنین تضمین امنیت کشتیرانی آزاد در تنگه هرمز تأکید ورزیده است.
رئیسجمهوری آمریکا این کارزار جدید را یک «جنگ اقتصادی بیسابقه» توصیف کرده که با هدف انزوای کامل تهران طراحی شده است. وی با به کار بردن ادبیاتی تند علیه مقامات جمهوری اسلامی، مدعی شد که این تحریمهای تاریخی تواناییهای مالی و لجستیکی ایران را برای حمایت از گروههای نیابتی و آنچه او «صدور تروریسم در جهان» خواند، به طور کامل فلج خواهد کرد.
در همین راستا، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری جدید ایالات متحده، اعلام کرد که دولت ترامپ عزم جدی برای اجرای دقیق این بسته تحریمی دارد. بسنت در گفتگو با رسانههای آمریکایی تایید کرد که جزئیات فنی و ابعاد اجرایی این تحریمهای گسترده به زودی در یک نشست خبری رسمی به طور دقیق برای افکار عمومی و بازارهای جهانی تشریح خواهد شد.
تحلیلگران مسائل بینالملل بر این باورند که هماهنگی میان نمایندگان کنگره و مقامات ارشد دولت جدید آمریکا نشاندهنده آغاز دورهای از سیاست «فشار حداکثری ارتقایافته» علیه تهران است. این رویکرد که ترکیبی از تهدیدات نظامی غیرمستقیم، تحریمهای بانکی و نفتی شدید و حمایتهای لفظی از تغییرات داخلی است، پتانسیل افزایش بیسابقه تنشها در منطقه خاورمیانه را به همراه دارد.
