پیام جوان:
بر اساس ارقام اداره‌ی تأمین اجتماعی، زوج‌های متأهل آمریکایی در ۲۰۲۶ ماهانه به‌طور میانگین ۳٬۲۰۸ دلار مزایا می‌گیرند که ۸۸ دلار از ۲۰۲۵ بیشتر است. دیوید کسیر (David Kassir) از Manna Wealth Management گفت زوج‌ها وقتی «به‌صورت خودکار» درخواست می‌دهند، بیشترین پول را از دست می‌دهند.
راه اول: به‌دنبال درآمد ترکیبی قوی خانوار باشید. زوج‌ها باید استراتژی‌ای انتخاب کنند که برای کل دوره‌ی زندگی هر دو مناسب باشد. درآمد بالاتر ممکن است دلیل خوبی برای به تعویق انداختن تا ۷۰ سالگی داشته باشد. فردریک سایده (Frederick Saide) می‌گوید این تعویق «تقریباً مثل بیمه‌ی عمر عمل می‌کند».
سن بازنشستگی کامل برای متولدین ۱۹۶۰ به بعد ۶۷ سال است. درخواست در ۶۲ سالگی مزایا را ۳۰ درصد کم می‌کند (از هزار دلار به ۷۰۰ دلار) و صبر کردن تا ۷۰ سالگی سالانه ۸ درصد اضافه می‌کند (هزار دلار به ۱٬۲۴۰ دلار). همسر می‌تواند تا ۵۰ درصد مزایای بازنشستگی کامل همسر پردرآمدتر را بگیرد و این مبلغ با تعویق بعد از سن کامل افزایش نمی‌یابد.
راه دوم: سن و طول عمر را در نظر بگیرید. وقتی یکی از همسران فوت می‌کند، خانوار فقط چک بزرگ‌تر را نگه می‌دارد و همسر بازمانده تا ۱۰۰ درصد مزایای فرد درگذشته، از جمله افزایش ناشی از تعویق، را می‌گیرد. نیک آویلا (Nick Avila) می‌گوید درخواست زودهنگام فرد پردرآمدتر می‌تواند چک بازمانده را «تا آخر عمر» کم کند.
مثال او: کسی که در ۶۲ سالگی درخواست می‌دهد هشت سال ماهانه ۷۰۰ دلار می‌گیرد (جمعاً ۶۷٬۲۰۰ دلار) پیش از آنکه آن که صبر کرده چیزی بگیرد. بعد از آن، فرد صبرکرده ماهانه ۵۴۰ دلار بیشتر می‌گیرد و حدود ۸۰ سالگی عقب‌ماندگی را جبران می‌کند، پیش از COLA و مالیات. سلامت، طول عمر و پس‌انداز دیگر تعیین می‌کند زوج کدام طرف این نقطه‌ی سربه‌سر قرار می‌گیرد.
راه سوم: تصمیم را بر بدهی مبنا نگذارید. برخی زوج‌های اوایل شصت‌سالگی به‌خاطر بدهی کارت اعتباری درخواست زودهنگام را در نظر می‌گیرند. طبق فدرال رزرو، میانگین APR کارت‌ها ۲۲٫۱۵ درصد است و ۱۰ هزار دلار بدهی حدود ۱۸۵ دلار در ماه بهره دارد. آویلا می‌گوید این کار «یک کاهش دائمی را با یک مشکل موقتی معاوضه می‌کند».
منبع: شبکه‌ی NTD، بخش امور مالی شخصی؛ گزارش ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶
