پیام جوان:
استفانی هالت، سفیر ایالات متحده در بحرین، روز سهشنبه ۲۴ شهریور، همزمان با ششمین سالگرد امضای «پیمان ابراهیم»، این توافق را «دستاوردی تاریخی» توصیف کرد که فصل جدیدی از همگرایی، همکاری، و فرصتهای منطقهای را آغاز کرده است.
هالت در پیامی که سفارت آمریکا در منامه منتشر کرد، از بحرین به عنوان یکی از امضاکنندگان اولیه پیمان تقدیر کرد و گفت: «پادشاهی بحرین را به دلیل رهبری و تعهد استوارش به پیشبرد وعده این توافق و ساختن منطقهای صلحآمیزتر و مرفهتر تحسین میکنم.»
پیمان ابراهیم ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰ (شهریور ۱۳۹۹)، در نخستین دوره ریاست جمهوری پرزیدنت دونالد ترامپ، طی مراسمی در کاخ سفید میان اسرائیل، امارات متحده عربی، و بحرین امضا شد، و به برقراری روابط رسمی اسرائیل با دو کشور عربی خلیج فارس انجامید.
مراکش و سودان نیز پس از آن به روند عادیسازی روابط پیوستند. این توافقها در زمان امضا تغییری عمده در الگوی دیپلماتیک منطقه محسوب میشد، زیرا عادیسازی روابط با اسرائیل را از دستیابی قبلی به توافق نهایی اسرائیلی-فلسطینی جدا کرد.
این چارچوب در سالهای بعد از روابط رسمی دیپلماتیک فراتر رفت، و همکاری را در زمینههای تجارت، گردشگری، فناوری و امنیت گسترش داد. «مجمع نقب» نیز در سال ۱۴۰۰ با مشارکت آمریکا، اسرائیل، امارات، بحرین، مراکش و مصر ایجاد شد؛ و کارگروههایی در زمینه امنیت منطقهای، انرژی، بهداشت، آب و کشاورزی، آموزش و گردشگری تشکیل داد.
با این حال، جنگ غزه پس از حمله ۱۵ مهر ۱۴۰۲ حماس، عادیسازی روابط اسرائیل با کشورهای عربی را با فشارهای سیاسی و اجتماعی روبهرو کرد. بحرین و امارات روابط رسمی خود با اسرائیل را حفظ کردند، اما گسترش پیمان به دیگر قدرتهای عربی، به ویژه عربستان سعودی، با موانع بیشتری مواجه شد.
با بازگشت پرزیدنت ترامپ به کاخ سفید، توسعه پیمان ابراهیم بار دیگر به یکی از محورهای سیاست خاورمیانهای دولت آمریکا تبدیل شد. قزاقستان در آبان ۱۴۰۴ به این چارچوب پیوست؛ و دولت پرزیدنت ترامپ تلاش برای افزودن کشورهای بیشتری، به ویژه عربستان سعودی، را ادامه داده است.
اهمیت امنیتی پیمان نیز افزایش یافته است. در کنگره آمریکا طرحهایی برای گسترش همکاری دفاعی میان ایالات متحده و کشورهای عضو مطرح شده که از جمله اهداف آن مقابله با تهدیدهای جمهوری اسلامی و نیروهای نیابتی آن، تقویت دفاع هوایی و موشکی، و توسعه همکاریهای دریایی و اطلاعاتی است.
