رژیم کم‌کالری با ورزش نظارت‌شده ممکن است دیابت نوع ۲ زودرس را به بهبودی (remission) برساند؛ مطالعه‌ی RESET

پیام جوان:

کارآزمایی «RESET for Remission» که در نشست سالانه‌ی ۲۰۲۶ انجمن اروپایی مطالعه‌ی دیابت (EASD) ارائه شد و در The Lancet Regional Health – Americas منتشر شده، ۹۶ بزرگسال ۱۸ تا ۴۵ ساله از انگلیس و کانادا را بررسی کرد. همه‌ی شرکت‌کنندگان دیابت نوع ۲ زودرس و چاقی داشتند و انسولین نمی‌گرفتند؛ میانگین سن ۳۸ و میانگین نمایه‌ی توده‌ی بدنی ۳۵٫۲ بود. شرکت‌کنندگان تصادفی به گروه مراقبت معمول یا گروه مداخله تقسیم شدند.

پس از ۲۴ هفته ۵۴ درصد گروه مداخله به «بهبودی» رسیدند، در برابر ۴ درصد گروه شاهد. بهبودی یعنی HbA1c زیر ۶٫۵ درصد بدون داروی کاهنده‌ی قند دست‌کم ۱۲ هفته. مداخله در هفته‌های ۱ تا ۱۲ رژیم ۸۰۰ تا ۹۰۰ کیلوکالری در روز با ورزش هوازی و مقاومتی نظارت‌شده‌ی دو بار در هفته بود و در هفته‌های ۱۳ تا ۲۴ رژیم حفظ وزن و ورزش مستقل. دو هفته‌ی اول همه‌ی وعده‌ها با محصولات تغذیه‌ای «Optifast» جایگزین شد؛ از هفته‌ی ۳ تا ۱۲ همین کالری با یک وعده‌ی غذای معمولی در روز.

پزشکان هر دو گروه را نظارت می‌کردند و گروه مداخله علاوه بر آن متخصص تغذیه‌ی مجاز هم داشت. دکتر دیوید کاتلر (David Cutler)، پزشک خانواده که در مطالعه نقشی نداشت، گفت: «این مطالعه آنچه بیشتر پزشکان مدت‌هاست توصیه می‌کنند را ثابت می‌کند.» او گفت مطالعه نشان می‌دهد بهبودی فقط با رژیم و ورزش چقدر دشوار است، درباره‌ی تعمیم به همه‌ی جمعیت‌ها با نمونه‌ی کوچک تردید کرد و گفت محدودیت‌های رژیمی سخت برای بزرگسال عادی دشوار است، اما ارزش دارد ابتدا رژیم و ورزش را امتحان کرد.

دیابت نوع ۲ زودرس خطر بیشتر عوارض ریز عروقی، پیامدهای قلبی-عروقی و مرگ زودتر دارد. هلث‌لاین یادآوری می‌کند پیگیری فقط شش ماه بود، پس بهبودی بلندمدت معلوم نیست، و نمونه کوچک (۹۶) است. توصیه‌های پیشگیری: وزن متوسط یا کاهش وزن در اضافه‌وزن، دست‌کم ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی در روز و پنج روز در هفته و رژیم سالم؛ NIDDK می‌گوید کاهش ۵ تا ۷ درصد وزن خطر را کم می‌کند.

گزارش تعداد شرکت‌کنندگان هر گروه، کاهش وزن و مقادیر HbA1c، ریزش و عوارض جانبی، سال انتشار مقاله، منبع مالی و ماندگاری بهبودی پس از شش ماه را اعلام نکرده است. این مطلب جایگزین مشورت پزشک نیست.

منبع: هلث‌لاین (Healthline)، گزارش ۳ نوامبر ۲۰۲۶؛ مطالعه‌ی ارائه‌شده در نشست EASD ۲۰۲۶ و منتشرشده در The Lancet Regional Health – Americas

Facebook
Twitter
LinkedIn