روته: با وجود تضعیف جمهوری اسلامی، ناتو باید هوشیار بماند

پیام جوان:

مارک روته، دبیرکل ناتو، در مجمع صنعت دفاعی این ائتلاف در آنکارا، جمهوری اسلامی را در کنار روسیه، چین و کره شمالی بخشی از مجموعه تهدیدهایی دانست که به گفته او، ناتو باید برای مقابله با آن‌ها سریع‌تر و منسجم‌تر عمل کند.

روته گفت هرچند «اقدام اخیر آمریکا» برنامه‌های هسته‌ای و موشک‌های بالستیک جمهوری اسلامی را «به‌طور قابل‌توجهی تضعیف کرده»، اما ناتو نباید از تهران غافل شود و باید «هوشیار» بماند.

این بخش از سخنان او در ادامه تأکیدهای اخیر کشورهای غربی بر جلوگیری از دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای، مهار توان موشکی تهران و حفظ امنیت مسیرهای حیاتی انرژی از جمله تنگه هرمز مطرح می‌شود.

همزمان امنیت در تنگه هرمز نیز به یکی از موضوعات حاشیه‌ای اما مهم نشست ناتو تبدیل شده است. وزیران خارجه ناتو قرار است با همتایان خود از بحرین، کویت، قطر و امارات درباره بن‌بست در بازگشایی کامل این مسیر، امنیت کشتیرانی و پیشنهاد فرانسه و بریتانیا برای مأموریت دریایی چندملیتی گفت‌وگو کنند؛ طرحی که جمهوری اسلامی تاکنون با آن مخالفت کرده است.

این موضوع پس از آن در دستور کار قرار گرفت که دونالد ترامپ از بی‌میلی برخی متحدان ناتو برای مشارکت در تلاش‌ها جهت بازگشایی تنگه هرمز انتقاد کرد.

دبیرکل ناتو هم‌زمان هشدار داد که تهدیدها فقط محدود به جمهوری اسلامی نیست. او گفت روسیه تقریباً نیمی از بودجه ملی خود را صرف «ماشین جنگی» می‌کند و صنعت دفاعی این کشور شبانه‌روزی در خدمت جنگ قرار گرفته است.

روته همچنین از نوسازی ارتش چین، گسترش توان هسته‌ای پکن بدون شفافیت، و ادامه برنامه هسته‌ای کره شمالی سخن گفت و افزود این کشورها «بیش از پیش با یکدیگر همکاری می‌کنند».

محور اصلی سخنان روته، ضرورت تقویت فوری صنعت دفاعی ناتو بود. او گفت متحدان پس از تعهد سال گذشته برای رساندن هزینه‌های دفاعی به پنج درصد تولید ناخالص داخلی تا سال ۲۰۳۵، پیشرفت چشمگیری داشته‌اند. به گفته او، متحدان اروپایی و کانادا فقط در یک سال گذشته ۱۳۹ میلیارد دلار بیشتر برای دفاع هزینه کرده‌اند.

روته تأکید کرد پول وجود دارد، اما باید به توانمندی واقعی تبدیل شود؛ از پدافند هوایی و مهمات تا پهپاد، ضدپهپاد و ارتباطات ماهواره‌ای. او خواستار «انقلاب صنعتی دفاعی فراآتلانتیک» شد و گفت ناتو برای بازدارندگی در برابر تهدیدهایی از تهران تا مسکو، به تولید بیشتر، قراردادهای بلندمدت و آمادگی فوری نیاز دارد.