داستان‌های ناگفته گیاهان در ونکوور: از چمن‌های تاریخی تا باغات باستانی و نوآوری‌های مدرن

پیام جوان: در حالی که بیشتر مناطق کانادا در اوایل ژانویه با برف و یخ دست و پنجه نرم می‌کنند، ونکوور با بارش‌های مداوم باران، شرایط اقلیمی متفاوتی را تجربه می‌کند که به طور کلی برای پوشش گیاهی محلی مطلوب است. این تفاوت اقلیمی فرصتی را فراهم می‌آورد تا نگاهی عمیق‌تر به ارتباطات منحصر به فرد این شهر با دنیای گیاهان، چه در گذشته و چه در حال، بیندازیم. این گزارش به بررسی پنج داستان جذاب و کمتر شنیده شده از گیاهان در منطقه ونکوور می‌پردازد که هر یک جنبه‌ای خاص از تعامل انسان با طبیعت را به نمایش می‌گذارد.

یکی از این داستان‌ها به چمن‌های استادیوم قدیمی “اتلتیک پارک” بازمی‌گردد که بیش از ۷۵ سال پیش، میزبان اسطوره‌های بیسبال چون “بیب روث” و “تای کاب” بود. این پارک که زمانی قلب رویدادهای ورزشی شهر محسوب می‌شد، برای احداث پل خیابان گرانویل تخریب گردید، اما چمن زمین بازی آن به استادیوم کنونی “نت بیلی” منتقل شد و بدین ترتیب بخشی از تاریخ ورزشی شهر را حفظ کرد. در همین راستا، کشف یک باغ باستانی ۳۸۰۰ ساله توسط مردم کاتزی در “میپل ریج”، که در آن گیاه “واپاتو” کشت می‌شده، نشان‌دهنده ریشه‌های عمیق کشاورزی و مدیریت گیاهان در این منطقه است.

در دوران معاصر، شاهد رویدادهای غیرمعمول دیگری نیز بوده‌ایم. پیش از قانونی شدن ماری‌جوآنا در کانادا، یک بوته بزرگ این گیاه به طور غیرمنتظره‌ای در یک میدان ترافیکی در محله “مونت پلزنت” ونکوور کشف شد که توجه بسیاری را به خود جلب کرد. این گیاه که به دلیل عدم وجود THC توسط پلیس برداشته شد، نمادی از تغییرات اجتماعی و قانونی در مورد گیاهان بود. همچنین، ونکوور میزبان اولین باغ عمودی آمریکای شمالی به نام “لوکال گاردن” بود که در یک پارکینگ در مرکز شهر برپا شد. این پروژه نوآورانه، اگرچه به دلیل ورشکستگی شرکت “التروس” عمر کوتاهی داشت، پیشگامی شهر در رویکردهای نوین کشاورزی شهری را به نمایش گذاشت.

نهایتاً، باغ گیاه‌شناسی دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC) گنجینه‌ای از گونه‌های نادر گیاهی را در خود جای داده است. یکی از برجسته‌ترین آن‌ها، درخت “تاپیسیا سیننسیس” (پستاش چینی کاذب) است که احتمالاً تنها نمونه آن در آمریکای شمالی محسوب می‌شود. این درخت که در چین نیز در لیست گونه‌های آسیب‌پذیر قرار دارد، اهمیت باغ‌های گیاه‌شناسی را در حفظ تنوع زیستی و مطالعه گونه‌های در معرض خطر یادآور می‌شود و بر نقش ونکوور در تلاش‌های جهانی برای حفاظت از گیاهان تأکید می‌کند.