پیام جوان: طی دو هفته اخیر، دسترسی به اینترنت بینالملل در سراسر ایران با اختلالات گسترده و قطعیهای مکرر مواجه شده است. این وضعیت بیسابقه، نظم روزمره زندگی میلیونها شهروند ایرانی را به شدت تحت تأثیر قرار داده و چالشهای جدی را در ابعاد مختلف اجتماعی و اقتصادی پدید آورده است.
اینترنت که سالهاست از یک ابزار صرفاً ارتباطی فراتر رفته و به جزء لاینفک زیست اجتماعی، اقتصادی، آموزشی و حتی هویتی کاربران تبدیل شده، اکنون با خاموشی کمسابقه خود، نوعی بلاتکلیفی و تعلیق جمعی را در جامعه ایجاد کرده است. از برقراری ارتباطات خانوادگی و دوستانه گرفته تا پیشبرد امور کسبوکار، فعالیتهای آموزشی و دسترسی به اطلاعات ضروری، بخش عظیمی از زندگی روزمره شهروندان به این بستر وابسته است و قطع آن، خلأیی عمیق و ملموس برجای گذاشته است.
در بحبوحه این اختلالات، پرسش اساسی این است که چنین قطعیهای طولانیمدت و گستردهای چه تأثیرات بلندمدتی بر ذهن، روان و الگوهای رفتاری کاربران ایرانی خواهد داشت. تبعات روانشناختی ناشی از محرومیت از ابزاری حیاتی برای ارتباط و اطلاعات، میتواند به شکلهای گوناگونی در سطح فردی و جمعی نمود یابد و نیازمند بررسی عمیق است.
آیا تداوم این وضعیت به بیاعتمادی مزمن نسبت به زیرساختهای ارتباطی، احساس ناامنی روانی و افزایش انزوای اجتماعی در میان شهروندان دامن خواهد زد؟ یا در بلندمدت، جامعه به سمت شکلگیری سازوکارهای جدیدی برای سازگاری با چنین شرایطی پیش خواهد رفت؟ اینها سؤالاتی هستند که پاسخ به آنها میتواند آینده تعاملات اجتماعی و الگوهای زیستی در ایران را تحتالشعاع قرار دهد.
