تحلیل بلومبرگ از استراتژی بقای تهران؛ چرا صلح برای جمهوری اسلامی خطرناک‌تر از جنگ است؟

پیام جوان: تحلیل جدید خبرگزاری بلومبرگ نشان می‌دهد که تنش‌های نظامی اخیر در منطقه، علیرغم خسارت‌های سنگین ساختاری و اقتصادی، به ابزاری برای بقا و تجدید حیات سیاسی حکومت ایران تبدیل شده است. بر اساس این ارزیابی، رهبران جمهوری اسلامی به این نتیجه رسیده‌اند که تداوم وضعیت جنگی برای حفظ بقای آن‌ها کارآمدتر از صلح است، چرا که صلح می‌تواند چالش‌های داخلی و مطالبات انباشته‌شده جامعه را به شکلی مهارناپذیر فعال کند.

گزارش بلومبرگ حاکی از آن است که از دیدگاه فرماندهان ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نبرد کنونی یک جنگ وجودی تلقی می‌شود که به باور آن‌ها هنوز در مراحل آغازین خود قرار دارد. این دیدگاه در شرایطی تقویت می‌شود که فشارهای بین‌المللی از سوی ایالات متحده و اسرائیل به همراه نارضایتی‌های گسترده داخلی، مشروعیت و ثبات حکومت را به طور جدی هدف قرار داده است.

در حوزه داخلی و موضوع جانشینی، این تحلیل به چالش‌های پیش روی مجتبی خامنه‌ای اشاره می‌کند و می‌نویسد که وی راهکار موثری برای مهار تورم فزاینده و بحران‌های اقتصادی کشور ندارد. شرایط اقتصادی کنونی ایران به مراتب وخیم‌تر از دوران اعتراضات گذشته ارزیابی شده و این موضوع، پاشنه آشیل اصلی حاکمیت در مواجهه با نارضایتی‌های عمومی به شمار می‌رود.

از سوی دیگر، تلاش‌های مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، برای اولویت‌بخشی به اصلاحات اقتصادی و پایان دادن به تنش‌های نظامی با شکست مواجه شده است. در همین راستا، تهران فهرستی از شروط بسیار سخت‌گیرانه و سازش‌ناپذیر را برای بازگشایی تنگه هرمز به واشنگتن ارائه داده که به نظر تحلیل‌گران، عمداً به گونه‌ای طراحی شده تا از سوی طرف مقابل رد شود.

تغییرات و بازسازی‌های اخیر در ساختار امنیتی کشور نیز نشان‌دهنده آماده‌سازی برای یک جنگ فرسایشی و طولانی‌مدت است. بر اساس این گزارش، ارتش به طور کامل زیر کنترل عملیاتی سپاه پاسداران قرار گرفته و اتخاذ مواضع تهاجمی‌تر علیه نیروهای آمریکایی در منطقه، گواهی بر انسجام ساختار نظامی برای تقابل مستقیم است.

در نهایت، بلومبرگ معتقد است که جمهوری اسلامی از فرصت آتش‌بس‌های موقت برای بازسازی توان موشکی، پهپادی و فرماندهی خود بهره برده است. تا زمانی که بازوان نظامی حکومت توانایی تهدید زیرساخت‌های انرژی، بنادر و امنیت کشتیرانی در خلیج فارس را داشته باشند، تهران عملاً از حق وتو بر روند صلح منطقه‌ای برخوردار خواهد بود و به مسیر تقابل ادامه خواهد داد.