پیام جوان: پژوهشگران دانشگاه «کیس وسترن رزرو» در کلیولند اوهایو به کشفی مهم دست یافتهاند که میتواند درک ما از التهاب مرتبط با آسم را متحول کند. این تیم تحقیقاتی موفق به شناسایی مولکولهای جدیدی به نام «شبهلوکوتریین» شده است که به نظر میرسد نقشی محوری در بروز التهاب ایفا میکنند. این یافتهها حاکی از آن است که این ترکیبات شیمیایی شاید حتی مهمتر از لوکوتریینهای سنتی باشند که برای دههها محور اصلی پژوهشها و درمانهای آسم بودهاند و میتوانند مسیرهای درمانی آینده را تغییر دهند.
برخلاف لوکوتریینها که توسط آنزیمها و گلبولهای سفید در واکنش به محرکها تولید میشوند، شبهلوکوتریینها از مسیری کاملاً متفاوت در بدن ساخته میشوند. این مولکولها زمانی شکل میگیرند که رادیکالهای آزاد – مولکولهای بسیار واکنشپذیر و بالقوه آسیبزا – اکسیژن را به لیپیدها (ترکیبات چرب بدن) اضافه میکنند. پژوهشگران گمان میکنند افراد مبتلا به آسم ممکن است با کمبود آنزیمها و آنتیاکسیدانهایی مواجه باشند که به طور معمول از آسیب رادیکالهای آزاد جلوگیری میکنند، وضعیتی که به تولید فزاینده شبهلوکوتریینها منجر میشود.
هر دو نوع مولکول، چه لوکوتریینها و چه شبهلوکوتریینها، با فعال کردن یک گیرنده مشترک در بدن، فرآیند التهاب را آغاز میکنند که در نهایت به تنگی راههای هوایی و مشکلات تنفسی در بیماران آسمی میانجامد. داروهای فعلی آسم، مانند سینگولر، با مسدود کردن همین گیرنده عمل میکنند. با این حال، پژوهشگران معتقدند که رویکردهای درمانی آینده میتوانند به جای مسدود کردن گیرنده، فرآیند تشکیل شبهلوکوتریینها توسط رادیکالهای آزاد را هدف قرار دهند. این استراتژی میتواند درمانی هدفمندتر ارائه دهد و از مهار بیرویه التهاب که برای ترمیم بدن و عملکرد طبیعی مغز ضروری است، جلوگیری کند.
برای تأیید این فرضیه، محققان نمونه ادرار افراد مبتلا به آسم (با درجات خفیف و شدید) را با گروه کنترل مقایسه کردند. نتایج به وضوح نشان داد که سطح شبهلوکوتریینها در بیماران آسمی چهار تا پنج برابر بالاتر است و این میزان با شدت بیماری همبستگی مستقیمی دارد. این کشف نه تنها پتانسیل توسعه داروهای جدید را تقویت میکند، بلکه نشان میدهد که شبهلوکوتریینها میتوانند به عنوان نشانگرهای زیستی مهمی برای پایش وضعیت آسم و ارزیابی اثربخشی درمانها در آینده مورد استفاده قرار گیرند و گامی رو به جلو در مدیریت این بیماری بردارند.
