دالی پارتن، اسطوره بی‌تکرار موسیقی کانتری آمریکا در ۸۰ سالگی درگذشت

پیام جوان: دالی پارتن، خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر افسانه‌ای موسیقی کانتری ایالات متحده، در سن ۸۰ سالگی درگذشت. خبر درگذشت این هنرمند برجسته توسط خانواده وی اعلام شد، هرچند جزئیاتی درباره علت فوت او منتشر نشده است. برایان سیور، خواهرزاده و محافظ دیرینه پارتن، با انتشار ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد که بر اساس وصیت این ستاره موسیقی، وظیفه اعلام این خبر ناگوار را بر عهده گرفته است.

پارتن در ژانویه ۱۹۴۶ در ایالت تنسی و در خانواده‌ای پرجمعیت و فقیر متولد شد. او از همان دوران کودکی استعداد شگرف خود را در عرصه موسیقی بروز داد و نخستین ترانه‌اش را در سن شش سالگی نوشت. وی در نوجوانی پا به عرصه‌های حرفه‌ای‌تر گذاشت و در ۱۳ سالگی موفق شد روی صحنه معتبر «گرند اول اپری» به اجرای برنامه بپردازد که نقطه عطفی در زندگی هنری او به شمار می‌رفت.

او پس از اتمام تحصیلات دبیرستان به نشویل، پایتخت موسیقی کانتری، مهاجرت کرد و همکاری موفقی را با پورتر واگنر آغاز نمود. پارتن پس از تصمیم به فعالیت مستقل، ترانه جاودانه «همیشه دوستت خواهم داشت» را تصنیف کرد؛ اثری ماندگار که سال‌ها بعد با اجرای ویتنی هیوستون در فیلم سینمایی «بادی‌گارد» به شهرتی جهانی و بی‌نظیر دست یافت.

در طول نزدیک به شش دهه فعالیت مستمر هنری، پارتن موفق به فروش بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثار خود در سراسر جهان شد و ۲۵ تک‌آهنگ او در صدر جدول موسیقی کانتری بیلبورد قرار گرفت. او با نگارش حدود ۳ هزار ترانه و کسب ۱۱ جایزه گرمی، از جمله جایزه یک عمر دستاورد هنری، نام خود را به عنوان یکی از پرفروش‌ترین و موفق‌ترین خوانندگان زن تاریخ ثبت کرد.

فعالیت‌های این هنرمند برجسته فراتر از موسیقی بود؛ او با بازی در فیلم‌های موفقی چون «۹ تا ۵» دو بار نامزد جایزه اسکار شد و شهربازی بزرگ «دالی‌وود» را تاسیس کرد. پارتن همچنین به دلیل اقدامات بشردوستانه‌اش، از جمله راه‌اندازی برنامه‌های سوادآموزی کودکان و کمک مالی یک میلیون دلاری به تحقیقات واکسن کووید-۱۹ مدرنا، محبوبیت زیادی در میان مردم داشت.

در پی انتشار خبر درگذشت وی، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، با انتشار پیامی پارتن را یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های موسیقی تمام دوران خواند و به نشانه احترام، دستور داد پرچم‌های آمریکا به مدت یک هفته نیمه‌افراشته شوند. دالی پارتن همواره ترانه‌سرایی را بزرگ‌ترین میراث خود می‌دانست و آرزو داشت که جهان او را به عنوان یک ترانه‌سرای بزرگ به یاد آورد.