پیام جوان:
تیم فوتبال ایران در نخستین دیدار خود در جام جهانی ۲۰۲۶، در ورزشگاه سوفای لسآنجلس، برابر نیوزیلند به تساوی ۲-۲ رسید؛ نتیجهای که از نظر فنی برای تیمی با جایگاه بالاتر در ردهبندی فیفا چندان مناسب نبود، اما حاشیههای سیاسی و اجتماعی آن، از خود مسابقه پررنگتر شد.
ایران که در تازهترین ردهبندی فیفا در جایگاه بیستم قرار دارد، برابر نیوزیلندِ رده هشتاد و پنجم، دو بار عقب افتاد و هر بار ناچار شد برای بازگشت به بازی تلاش کند. الیا جاست در دقیقه هفتم نیوزیلند را پیش انداخت. رامین رضاییان در دقیقه ۳۲ گل تساوی ایران را زد، اما جاست بار دیگر در دقیقه ۵۴ دروازه ایران را باز کرد. در نهایت محمد محبی در دقیقه ۶۴ با ضربه سر، گل دوم ایران و گل تساوی مسابقه را به ثمر رساند.
با وجود اینکه نیوزیلند روی کاغذ سادهترین حریف ایران در گروه به شمار میرفت، تیم امیر
قلعهنویی در بخشهایی از مسابقه برابر سرعت انتقال توپ، بازی مستقیم و نقشآفرینی کریس وود، مهاجم باتجربه نیوزیلند، آسیبپذیر نشان داد. وود روی هر دو گل نیوزیلند نقش سازنده داشت و الیا جاست نیز با دو گل خود یکی از چهرههای اصلی مسابقه بود.
فراتر از فوتبال، فضای ورزشگاه بیش از هر چیز تحت تأثیر شکاف سیاسی در میان تماشاگران ایرانی بود. لسآنجلس، با یکی از بزرگترین جوامع ایرانیان خارج از کشور، از روزها پیش از مسابقه صحنه بحث و حساسیت درباره حضور تیم ایران و نمادهای اعتراضی بود. در بیرون ورزشگاه، گروههایی از مخالفان جمهوری اسلامی تجمع کردند و شعارهایی علیه حکومت ایران سر دادند. در داخل ورزشگاه نیز اگرچه بخش بزرگی از تماشاگران ایرانی بودند و برخی از آنان تیم را تشویق میکردند، هنگام پخش سرود جمهوری اسلامی صدای هو کردن از بخشهایی از سکوها شنیده شد.
از مهمترین حاشیههای مسابقه، حضور پرچم شیر و خورشید در ورزشگاه بود؛ نمادی که برای بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی نشانه مخالفت با حکومت کنونی است. گزارشها حاکی است که با وجود حساسیت مقامهای جمهوری اسلامی و محدودیتها درباره ورود این پرچمها، شمار قابل توجهی از تماشاگران موفق شدند پرچمهای شیر و خورشید را وارد ورزشگاه کنند و در جریان مسابقه به اهتزاز درآورند.
یکی از مهمترین حاشیههای مسابقه، حضور پرچم شیر و خورشید در ورزشگاه بود؛ نمادی که برای بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی نشانه مخالفت با حکومت کنونی است. گزارشها حاکی است که با وجود حساسیت مقامهای جمهوری اسلامی و محدودیتها درباره ورود این پرچمها، شمار قابل توجهی از تماشاگران موفق شدند پرچمهای شیر و خورشید را وارد ورزشگاه کنند و در جریان مسابقه به اهتزاز درآورند. این صحنهها، در کنار پرچم رسمی جمهوری اسلامی، تقابل نمادین دو روایت از هویت ایرانی را در یکی از مهمترین رویدادهای ورزشی جهان به نمایش گذاشت.
حاشیه دیگر مسابقه به شادی گل محمد محبی پس از گل دوم ایران مربوط میشود. محبی پس از گل تساوی، با دست شکل شلیک با اسلحه را نشان داد که در شبکههای اجتماعی، نشانه رفتن و شلیک به سوی تماشاگران تعبیر شد. این حرکت بلافاصله واکنشهای گستردهای برانگیخت؛ برخی کاربران آن را رفتاری تحریکآمیز و نامناسب دانستند، بهویژه در فضایی که ورزشگاه پر از نمادهای سیاسی و معترضان ایرانی بود. در مقابل، محبی گفته است شادی او سیاسی نبوده و قصدش تنها قدردانی از هواداران ایرانی بوده است.
تیم ایران پیش از آغاز مسابقات نیز با مشکلات سیاسی و لجستیکی روبهرو بود. به دلیل مشکلات مربوط به ویزا، اردوی تیم از آمریکا به مکزیک منتقل شد و تیم برای انجام مسابقه ناچار به رفتوآمد به خاک آمریکا است. امیر قلعهنویی پس از بازی گفت برنامه سفر و محدودیتها روی شرایط تیم اثر گذاشته و بازیکنان فرصت کافی برای ریکاوری نداشتهاند. مهدی طارمی نیز از فیفا خواست حمایت بیشتری از تیم ایران انجام دهد.
تساوی ۲-۲ برابر نیوزیلند از نظر فوتبالی شرایط ایران را برای صعود از گروه دشوارتر کرد. اما از نظر سیاسی و اجتماعی، این بازی تصویری فشرده از شکافهای عمیق جامعه ایرانی در خارج از کشور بود؛ جایی که بخشی از تماشاگران تیم ملی را تشویق کردند، بخشی سرود جمهوری اسلامی را هو کردند، پرچم شیر و خورشید در کنار پرچم رسمی جمهوری اسلامی دیده شد و شادی گل یک بازیکن، به بحثی سیاسی و رسانهای تبدیل شد.
برای تیم ایران، یک امتیاز از بازی نخست هنوز امید صعود را زنده نگه میدارد، اما نمایش فنی برابر نیوزیلند و فشار حاشیهها نشان داد ادامه مسیر در جام جهانی ۲۰۲۶، برای شاگردان امیر قلعهنویی تنها یک چالش ورزشی نخواهد بود.
