پیام جوان:
شهروندان بارکلی (Berkeley) در انتخابات ۳ نوامبر درباره‌ی «اندازه‌گیری Z» (Measure Z) رأی می‌دهند؛ مالیات ویژه‌ی ملکی برای تأمین مالی یک بانک عمومی منطقه‌ای. هدف جمع‌آوری ۵۸٫۳ میلیون دلار طی شش سال برای سرمایه‌ی راه‌اندازی بانک است. از ۱ ژانویه‌ی ۲۰۲۷، ملک‌های مسکونی تا ۰٫۰۶ دلار و ملک‌های تجاری و غیرمسکونی ۰٫۰۹ دلار به‌ازای هر فوت‌مربع مالیات می‌دهند. طبق تحلیل دادستان شهر، شورا نرخ را سالانه بر پایه‌ی تورم افزایش می‌دهد. تصویب با اکثریت ساده کافی است.
بانک پیشنهادی وام مسکن ارزان، کسب‌وکار کوچک و انرژی سبز و زیرساخت پایدار را در بارکلی و سراسر ایست‌بی تأمین می‌کند. بارکلی سهامدار خواهد بود و طبق «ائتلاف نگه‌داشتن پول بارکلی در محل»، جامعه کرسی هیئت‌مدیره دارد و دفاتر را بررسی می‌کند. هیئت‌مدیره‌ی ترکیبی از مسئولان منتخب، اعضای جامعه و متخصصان مالی سیاست‌ها را تعیین می‌کند و بانکداران باتجربه، نه کارکنان شهر، عملیات روزانه را اداره می‌کنند. درآمد حاصل در صندوقی جدا از صندوق عمومی بارکلی می‌ماند.
هدف بلندمدت «بانک منطقه‌ای کاملاً مشترک» با مشارکت سرمایه‌ی اوکلند، ریچموند و شهرستان آلامیدا است. بانک شمال داکوتا (Bank of North Dakota) به‌عنوان الگو نام برده می‌شود؛ تأسیس ۱۹۱۹ و تنها بانک دولتی در آمریکا، با سود خالص ۲۳۱٫۸ میلیون دلار «سال گذشته» در برابر ۲۰۰٫۴ میلیون دلار سال قبل از آن (گزارش سال‌ها را نیاورده است).
حامیان شامل جسی آرگوئین (Jesse Arreguín) سناتور ایالتی، بن بارتلت (Ben Bartlett) عضو شورای بارکلی، نیکی فورتونیتو باس (Nikki Fortunato Bas) و مالیا کوهن (Malia Cohen) هستند. حامیان می‌گویند مالکیت عمومی یعنی بانک به جامعه پاسخگو است نه «سهامداران وال‌استریت» و سود به بارکلی برمی‌گردد.
مخالفان شامل مارک هامبرت (Mark Humbert) و تری تاپلین (Terry Taplin)، اعضای شورا، و باشگاه دموکرات‌های بارکلی هستند. وب‌سایت StopMeasureZ.com می‌گوید «وام‌ها می‌توانند به هر جای ایست‌بی بروند» و بارکلی هزینه‌های منطقه‌ای را می‌پردازد؛ مثل BART. گروه «بارکلی مقرون‌به‌صرفه» می‌گوید طرح ضمانتی ندارد، بانک ممکن است هرگز مجوز نگیرد و اوکلند، ریچموند و آلامیدا چیزی مشارکت نمی‌کنند. گزارش وضعیت مجوز بانک، هزینه‌ی مالیات برای مالک معمولی و تعهد شهرهای دیگر را اعلام نکرده است.
منبع: کی‌تی‌وی‌یو فاکس ۲ (KTVU)، گزارش ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ نوشته‌ی Sharon Song
