پیام جوان:
استارتاپی تازه به نام «دروگ» می‌خواهد از گرمای اقیانوس برای تأمین برق مراکز داده روی شناورهای شناور استفاده کند؛ استارتاپی که تا امروز کم‌سروصدا کار می‌کرد و سامانه‌ای می‌سازد که گرمای اقیانوس را برداشت می‌کند تا مراکز داده مستقر روی کشتی‌ها را به کار بیندازد. به گفته سم سایپ، بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت، نخستین نمونه اولیه باید کمتر از دو سال دیگر روی اقیانوس شناور باشد و در حال پردازش داده باشد.
هدف سایپ کمک به سازندگان مراکز داده برای استقرار سرورها در بازه‌های زمانی سازگار با تقاضای هوش مصنوعی است. او می‌گوید صنعت مراکز داده شبیه بازی املاک و مستغلات است و بر جدول‌های زمانی ۸ تا ۱۰ ساله، از جمله هماهنگی با شرکت‌های برق و اپراتورهای مستقل سامانه که شبکه‌های برق منطقه‌ای را مدیریت می‌کنند، حرکت می‌کند؛ در حالی که تقاضای هوش مصنوعی فقط در سه سال گذشته ۱۰ برابر شده و به گفته او این دو روند با هم سازگار نیستند. سایپ پس از سال‌ها پرواز با هواپیماهای ئی-۲دی هاوک‌آی از روی ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا، به قدرت عظیم اقیانوس توجه کرده و می‌گوید بیشتر مردم اقیانوس را با موج‌های سخت، طوفان، خوردگی و رسوب زیستی می‌شناسند، اما او آن را مکانی باشکوه و منبعی می‌بیند که نادیده گرفته شده است.
دروگ فقط شش ماه پیش در واشنگتن دی‌سی بنیان گذاشته شد و این استارتاپ به‌طور اختصاصی به تک‌کرانچ گفت که تاکنون ۲۰ میلیون دلار سرمایه جذب کرده است؛ سرمایه‌ای از جمله از شرکت‌های اکس‌وای‌زد ونچر کپیتال، تویوتا ونچرز، تاماراک گلوبال، دریم، اف‌دی‌وی‌سی، گارودا ونچرز، فلکس‌کپ، بوست وی‌سی و اسلو ونچرز. این شرکت در همین شش ماه یک نمونه اولیه چندمگاواتی طراحی کرده است که روی یک کشتی اقیانوس‌پیمای معمولی نصب می‌شود و در اوایل سال ۲۰۲۸ به دریا فرستاده خواهد شد و نسخه‌های بعدی آن روی سازه‌های شناوری ساخته می‌شوند که بیشتر شبیه سکوهای نفتی فراساحلی هستند. با گرم‌تر شدن زمین، اقیانوس‌ها هر سال ۵/۸ میلیون تراوات‌ساعت انرژی اضافی جذب می‌کنند، در حالی که کل تمدن بشری سالانه حدود ۱۸۰ هزار تراوات‌ساعت انرژی مصرف می‌کند.
فناوری دروگ مانند یک پمپ حرارتی وارونه کار می‌کند؛ پمپ حرارتی با برق گرما را از جایی به جایی دیگر منتقل می‌کند، اما سامانه این شرکت از اختلاف دما برای تولید برق استفاده می‌کند. این رویکرد که «تبدیل انرژی گرمایی اقیانوس» یا اوتک نام دارد، نخستین بار در دهه ۱۹۵۰ توسعه یافت. آب‌های سطحی گرم‌تر و با نور خورشید گرم می‌شوند، در حالی که دمای اعماق بسیار سردتر و به‌طور میانگین حدود ۳۹ درجه فارنهایت (۴ درجه سانتی‌گراد) است. سامانه شرکت آب گرم سطحی را می‌کشد، از آن برای خنک‌کردن مراکز داده استفاده می‌کند و سپس آب گرم‌ترشده را برای جوشاندن آمونیاک می‌فرستد؛ ماده‌ای شیمیایی که در دمای منفی ۲۸ درجه فارنهایت به گاز تبدیل می‌شود. گاز آمونیاک از یک توربین عبور می‌کند تا برق تولید شود و پس از آن وارد یک چگالنده می‌شود که گاز را دوباره به مایع برمی‌گرداند؛ در آنجا آب سرد کشیده‌شده از عمق هزار متری روی پره‌های چگالنده عبور می‌کند تا گرما را جذب کند، آب گرم‌شده رها می‌شود و در اقیانوس پراکنده می‌شود و آمونیاک به آغاز چرخه بسته بازمی‌گردد تا این چرخه تکرار شود.
ایده اصلی این فناوری در دهه ۱۹۸۰ آزمایش شد اما کنار گذاشته شد و سایپ می‌گوید از آن زمان چیزهای زیادی، به‌ویژه فنون ساخت لوله و مبدل‌های حرارتی، تغییر کرده است؛ او برای فهمیدن دلیل کنار گذاشته شدن آن با افرادی که روی تلاش‌های اولیه کار کرده بودند گفت‌وگو کرده تا بفهمد چه چیزی درست و چه چیزی نادرست پیش رفته است. به گفته او، باید مشتریانی هم وجود می‌داشتند که بتوانند همان برق را در دریا مصرف کنند، چون فرستادن برق به ساحل به کابل‌های طولانی و گران نیاز دارد و تولید روی کشتی هم به جابه‌جایی پرهزینه مواد و کالاهای تمام‌شده نیازمند است؛ مراکز داده از این نظر ایده‌آل‌اند، چون سرورها نسبت به تجهیزات دیگر فشرده‌اند و فرستادن داده از روی سکو بسیار ارزان است و هر شناور حدود یک دهه در دریا می‌ماند. دروگ تاکنون «تأیید اصولی» را که یک تأیید اولیه است از اداره کشتیرانی آمریکا، نهادی که استانداردهای ایمنی کشتی‌ها را تعیین و بررسی می‌کند، گرفته و اکنون در روند خرید نخستین کشتی خود برای ساخت نمونه آماده اقیانوس است. تک‌کرانچ طرح دروگ را از بسیاری جهات شبیه طرح ایلان ماسک برای مراکز داده مداری می‌داند؛ یافتن منبعی ارزان برای برق و نزدیک‌کردن مراکز داده به آن، با این تفاوت که مراکز داده دروگ برای رسیدن به مقصد به پرتاب موشک‌های گران نیاز ندارند و کافی است کشتی روی اقیانوس حرکت کند.
منبع مشخص نکرده است که نمونه اولیه دقیقاً در کدام منطقه از اقیانوس مستقر خواهد شد، ظرفیت دقیق آن فراتر از توصیف «چندمگاواتی» چقدر است، نام و مشخصات کشتی نخست چیست، چه مشتریانی از این مراکز داده شناور استفاده خواهند کرد و بهره‌برداری تجاری از این سامانه دقیقاً از چه زمانی و با چه ظرفیتی آغاز می‌شود.
منبع: تک‌کرانچ — ۲۲ آبان ۱۴۰۵
