پیام جوان:
خانواده فاطمه سپهری نسبت به وضعیت جان و سلامت او در زندان وکیل‌آباد مشهد ابراز نگرانی و اعلام کردند تأخیرهای مکرر و بی‌توجهی مسئولان زندان نسبت به درمان ضروری این زندانی سیاسی این نگرانی را ایجاد کرده که «او جانش را در زندان از دست بدهد و سپس مرگ وی را طبیعی اعلام کنند.»
برادران فاطمه سپهری با انتشار پست‌هایی در فضای مجازی نوشتند که خواهرشان روز دوشنبه ۱۸ آبان در تماس تلفنی از زندان وکیل‌آباد مشهد گفته است که «دست راستش به شدت درد می‌کند، به طوری که حتی قادر به جمع کردن انگشتانش نیست. متخصص بیماری‌های عفونی نیز پس از بررسی تصاویر پزشکی، توده‌های ایجادشده روی قفسه سینه را عامل درد شدید دست او دانسته است.»
فاطمه سپهری همچنین خانواده را نسبت به ضعف شدید پاها، خالی کردن زانوها، و نداشتن تعادل هنگام راه رفتن، و اضافه شدن ناراحتی شدید حنجره به این مشکلات مطلع کرده است.
بر اساس اطلاعات ارائه‌شده توسط خانواده سپهری، با وجود تشخیص و تاکید پزشکان زندان بر لزوم انجام آزمایش‌های دقیق پزشکی، نمونه‌برداری تخصصی، تصویربرداری پزشکی، و معاینه توسط پزشک متخصص، تاکنون هیچ اقدامی برای انجام این امور صورت نگرفته است، و مقامات زندان حتی حاضر به مرخصی دادن به فاطمه سپهری نیز نشده‌اند.
خانواده سپهری مسئولان زندان وکیل‌آباد را مسئول مستقیم حفظ جان و سلامت خواهرشان فاطمه دانسته و تاکید کرده‌اند که مقامات باید فورا امکان معاینات تخصصی، تصویربرداری، و آزمایش‌های تجویزشده و همچنین تأمین داروهای ضروری او را فراهم کنند.
آنها همچنین توقف اجرای حکم یا دادن مرخصی درمانی به فاطمه سپهری برای طی روند درمان را خواستار شدند و تاکید کردند: «ما خانواده فاطمه سپهری عمیقاً نگران جان و سلامت او هستیم. تأخیرهای مکرر و بی‌توجهی مسئولان زندان به درمان ضروری او، این نگرانی را برای ما ایجاد کرده است که مبادا او را آن‌قدر از درمان محروم کنند که جانش را در زندان از دست بدهد و سپس مرگ او را طبیعی اعلام کنند.»
فاطمه سپهری از مهرماه ۱۴۰۲، پس از عمل قلب باز، با وجود مشکلات متعدد جسمی همچنان در زندان نگهداری می‌شود. او از زمان بازداشت در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ تاکنون حتی یک روز نیز مرخصی نرفته است.
برخورد قضایی و فشار بر فاطمه سپهری از زمانی آغاز شد که او در خرداد ۱۳۹۸ به همراه ۱۳ تن دیگر با صدور و امضای بیانیه‌ای خواستار استعفای علی خامنه‌ای و گذار از نظام جمهوری اسلامی شد.
