پیام جوان:
ایالات متحده، کانادا و مکزیک روند رسمی بازنگری و تمدید توافق تجاری آمریکا و مکزیک و کانادا را آغاز کردهاند. این توافق در نخستین دوره ریاست جمهوری پرزیدنت دونالد ترامپ جایگزین پیمان تجارت آزاد آمریکای شمالی «نفتا» شد، و اکنون بر اساس مفاد آن باید هر شش سال یک بار مورد بازنگری قرار گیرد.
تجارت میان سه کشور سالانه حدود ۱.۹ تریلیون دلار، معادل نزدیک به ۵ میلیارد دلار در روز، ارزش دارد؛ و کانادا و مکزیک اکنون دو شریک تجاری بزرگ ایالات متحده به شمار میروند.
بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، انتظار نمیرود مذاکرات به سرعت به نتیجه برسد، و احتمال دارد ماهها ادامه یابد. طبق مفاد توافق، طرفها تا سال ۲۰۳۶ فرصت دارند درباره اصلاحات احتمالی به توافق برسند؛ در غیر این صورت این پیمان منقضی خواهد شد.
دولت آمریکا خواستار تقویت مقررات مربوط به منشأ کالاها و افزایش سهم تولید در آمریکای شمالی، بهویژه در ایالات متحده، است. یکی از پیشنهادهای مطرحشده این است که دستکم ۵۰ درصد خودروهای مشمول این توافق در آمریکا تولید شوند؛ پیشنهادی که به گفته مقامهای کانادا و مکزیک با مخالفت دو کشور روبهرو شده است.
پرزیدنت ترامپ پیشتر گفته بود که به دنبال تمدید خودکار این توافق نیست؛ و تأکید کرده بود آمریکا برای تأمین نیازهای خود وابستگی به کانادا و مکزیک ندارد. با این حال، برخی کارشناسان معتقدند هدف دولت آمریکا استفاده از مذاکرات برای دستیابی به توافقی جدید با شرایط مطلوبتر، از جمله در حوزه تولید، امنیت مرزی، و جلوگیری از ورود کالاهای چینی از طریق کشورهای همسایه است.
در همین حال، گزارشها حاکی است که ایالات متحده و مکزیک گفتوگوهایی را درباره اصلاح توافق آغاز کردهاند، اما کانادا تاکنون نقش محدودتری در این روند داشته است. برخی تحلیلگران هشدار دادهاند که آمریکا و مکزیک ممکن است ابتدا بر سر تغییرات اصلی به توافق برسند و سپس نتیجه را برای تصمیمگیری نهایی به کانادا ارائه کنند.
فعالان اقتصادی در هر سه کشور میگویند بیش از هر چیز خواهان ثبات و پیشبینیپذیری در سیاستهای تجاری هستند. آنها معتقدند تغییرات مکرر در تعرفهها و مقررات، برنامهریزی شرکتها و سرمایهگذاری را با دشواری روبهرو کرده است.
دولت پرزیدنت ترامپ میگوید هدف از بازنگری توافق «ایالات متحده، مکزیک و کانادا» تقویت تولید داخلی، ایجاد فرصتهای شغلی بیشتر برای کارگران آمریکایی، جلوگیری از دور زدن مقررات تجاری از سوی کشورهای رقیب، و تضمین آن است که منافع اقتصادی این توافق بیش از گذشته به اقتصاد ایالات متحده بازگردد.
مقامهای دولت تأکید کردهاند که دستیابی به توافقی بهروز و پایدار، علاوه بر تقویت رقابتپذیری آمریکا، به ثبات زنجیرههای تأمین و رشد اقتصادی منطقه آمریکای شمالی نیز کمک خواهد کرد.
